( 11 ) - احاديثى كه مردمان را به ديدار از بيماران ، و حاضر شدن در تشييع جنازه ، و رفتن به مجالس ختم و تسليت دادن به مصيبت ديدگان تشويق مىكند .
( 12 ) - احاديثى كه به دستگيرى از ستمديدگان و كمكخواهان فرمان مىدهد .
( 13 ) - احاديثى كه بر تعاون و هميارى معيشتى تأكيد دارد .
( 14 ) - احاديثى كه به « مواسات » فرمان مىدهد و به « مساوات » فرامىخواند .
( 15 ) - احاديثى كه مردمان را به گرد آمدن در اجتماعات و حضور در جمعه و جماعت و مجالس اعياد برمىانگيزد .
( 16 ) - احاديثى كه بر رعايت برادرى ايمانى و پذيرفتن آن به صورت يك « اصل » تأكيد مىكند .
( 17 ) - احاديثى كه به تعاون روحى ، و توصيه كردن به يك ديگر در بارهء پيروى از حق ، و به شكيبايى برمىانگيزد .
( 18 ) - احاديثى كه ثروتمندان را امناى نيازمندان و وكيلان خدا در كار ايشان مىشمارد .
( 19 ) - احاديثى كه انفاق بيواسطه و به دست خود را توصيه مىكند .
( 20 ) - احاديثى كه اهميّت سلام كردن به مردم ، و برانگيختن مردم به ترويج سلام كردن ، و ابتدا كردن به سلام را مىآموزد .
در اينجا برخى از گونه هاى ياد شده را توضيح مىدهيم :
گونهء 8 - حقيقت اين تعليم ، يعنى نظر كردن به حال كسى كه در درجهء معيشت و برخوردارى او از امكانات از شخص پايينتر است ، جز از طريق نزديك شدن و آميزش پيدا كردن با محرومان و احساس بدبختى آنان از نزديك ، ميسّر نخواهد شد .
الحياة ( فارسي ) — صفحة 600
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٦٠٠