تبليغى كافى براى نامزدهاى خود و رأى دادن به نام آنان برخوردار باشند ، تا شايد بتوانند از اين راه مقدارى از حقوق گوناگون از دست رفتهء خود را بازگيرند ، و كرامت انسانى و حيثيّت اجتماعى خويش را بازيابند ، و به تراز سياسى و پايگاه حقوقى و مكانت دينى خود نايل گردند .
و لازم است كه دادن اين فرصت به ايشان صورتى واقعى داشته باشد ، و آنان در عمل ، آزادى و آگاهى و اختيار خود را به كار اندازند ، نه اينكه اغنيا و متكاثران از آن بهره بردارى كنند ، و با تبليغ به اسم محرومان و بيچارگان ، وجدان جامعه را به غفلت كشند ، و باز همهء كار به دست خود ايشان بماند و از احياى حقوق محرومان جز اسمى در ميان نباشد ( ، ) 2 - در سخنان امام صادق « ع » ( حديث 15 ) - كه پيش از اين به اهميّت آن اشاره كرديم - آمده است كه دوست داشتن بينوايان حقّى از حقوق ايشان است ، و بر مؤمن متعهّد مراعات كردن و اداى آن لازم است . و آشكار است كه اگر جامعه اى محرومان را دوست بدارد ، با آنان آمد و شد مىكند ، و اگر با آنان همچون با دوستان و برادران آمد و شد كرد ، آنان را در زندگى خود شريك مىسازد و نمىگذارد كه در بدبختى محروميّت و مسكنت باقى بمانند ، بلكه مىكوشد تا ايشان را از چنگال فقر رهايى بخشد و از مغاكهاى سقوط آور تنگدستى و بينوايى بيرون آورد ؛ و چنين جامعه اى ، سير و سرزنده و ايمن از آفات گرما و سرما به خواب نمىرود ، در حالى كه گروههايى فراوان از مردم محروم ، از درد فقر و كمبود رنج كشند و در زير ضربه هاى سرما و گرما قرار داشته باشند ، و فشار برهنگى و بىخانمانى و ناتندرستى را پذيرا گردند ، و از آسيبهاى حاصل از نداشتن تعليم و تربيت - چنان كه اشاره كرديم - زيانهاى دنيوى و اخروى بسيار بينند .
3 - يكى از فايده هاى بزرگ معاشرت با محرومان و همنشينى با ايشان و رفتن به نزد آنان ، و بر فرشهاى ناچيز ايشان نشستن ، و در كوخهاى ايشان حضور يافتن ، و به درد دل آنان گوش فرادادن ، افزايش
الحياة ( فارسي ) — صفحة 597
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٥٩٧