حديث
1 - النّبيّ « ص » - ) * . . . إنّ المؤلَّفة قلوبهم جاؤا إلى رسول الله « ص » . . . فقالوا : يا رسول الله ! إن جلست في صدر المجلس و نحّيت عنّا هؤلاء و روائح صنانهم - و كانت عليهم جباب الصّوف - جلسنا نحن إليك و أخذنا عنك ؛ فما يمنعنا من الدّخول عليك إلَّا هؤلاء . فلمّا نزلت الآية ، قام النّبيّ « ص » يلتمسهم ، فأصابهم في مؤخّر المسجد يذكرون الله ، فقال : « الحمد لله الَّذي لم يمتني حتى أمرني أن أصبر نفسي مع رجال من أمّتي ، معكم المحيا و معكم الممات » . « 1 »
پيامبر « ص » - . . . مؤلَّفة القلوب « 2 » نزد رسول خدا « ص » آمدند و گفتند : يا رسول الله ! اگر در بالاى مجلس بنشينى ، و اين مردم فرودست و بوى بد جبّه هاى آنان را ( كه از پشم فراهم آمده بود ) از ما دور كنى ، ما نيز در نزد تو خواهيم نشست و از تو چيز خواهيم آموخت ؛ بدان كه تنها اينان مانع از آمدن ما به نزد تواند . پس چون آيه نازل شد « 3 » ، پيامبر « ص » به پا خاست و به جستجوى ايشان ( مستضعفان ) پرداخت ، و آنان را در ته مسجد يافت كه به ذكر خدا اشتغال داشتند ، آنگاه فرمود : « سپاس خداى را كه مرا از دنيا نبرد پيش از آنكه به من فرمان داده باشد كه خودم را براى همنشينى با مردانى از امّتم آماده كنم ، زندگى من با شماست و مرگ من در كنار شماست » .
هامش
« 1 » « بحار » 72 / 2 .
« 2 » مؤلَّفة القلوب ، يعنى كسانى كه پيامبر اكرم « ص » دوست داشت آنان به خدا ايمان آورند و دين اسلام را بپذيرند ، از اين رو به تأليف قلوب آنان ( دلجويى از آنان ) مىپرداخت .
« 3 » يعنى : آيهء 28 ، از « سورهء كهف » ( 18 ) : * ( وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَالْعَشِيِّ
خويشتن را براى زندگى كردن و همنشينى با كسانى ( مستضعفانى ) كه بامداد و شامگاه ، پروردگار خويش را مىخوانند ، آماده ساز ( و با آنان همنشين شو ) » .