خواهد بخشيد ، چرا هيچ چيز را به ياد خود نمىآوريد ؟ ، 2 - . . . * ( وَلا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ الله خَيْراً ، الله أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ ، إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ ) * ، « 1 » . . . به كسانى كه در نزد شما خوار و بىمقدارند ، نخواهم گفت كه خدا خيرى به ايشان نخواهد داد ؛ خدا به آنچه در دل ايشان مىگذرد داناتر است ؛ و اگر چنان كنم ( و مردم مستضعف را از صحنه دور سازم ) ، از ستمكاران خواهم بود . ، 3 - * ( وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ ) * ، « 2 » مىخواهيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم ، و آنان را حاكمان جهان قرار دهيم ، ، هدف مورد نظر ، در برنامه هاى اجتماعى اسلام - بنا بر نصّ صريح قرآن - آن است كه مستضعفان به پايگاه فرمانروايى و حاكميّت رسند و داراى همه چيز شوند ، و بر همهء اجتماعات سرورى داشته باشند ، مسأله اين است . پس چگونه ممكن است در جامعه هاى اسلامى ، هيچ راهى براى رسيدن مستضعفان به مسئوليّتى ، يا طرف مشورت قرار گرفتنى ، سياسى و اقتصادى ، يا دخالت در احزاب اجتماعى و سياسى و مجالس قانونگذارى ، فراهم و هموار نشده باشد ؟ چگونه ؟ !
هامش
« 1 » « سورهء هود » ( 11 ) : 31 .
« 2 » « سورهء قصص » ( 28 ) : 5 .