مار دست ندارد ز قتل مارافساى
بد اوفتند بدان لاجرم كه در مثل است كه . . . )
سعدى . رجوع به : از مارگير مار برآرد . . . ، شود .
مار دم كنده .
دشمنى آسيبديده . مثال : و على تكين دشمن است بحقيقت و مار دم كنده كه برادر شرا طغا خان از بلاساغون بحشمت امير ماضى برانداخته است . ابو الفضل بيهقى . و على تكين مار دم كنده است برادر برافتاده و وى بىغوث مانده . ابو الفضل بيهقى .
مار را بدست ديگران بايد گرفت .
گج . رجوع به : مار بدست دشمن . . . ، شود .
مار را بدست ديگرى ميگيرد .
جامع التمثيل .
مار را چون اجل فراز آيد بسر راه خلقش آز آيد .
سنائى .
نظير : چو وقت مرگ مار آيد بگرد رهگذر گردد . رجوع به : اذا جاء اجل البعير . . . شود .
مار را چون دم گسستى سر ببايد كوفتن كار مار دم گسسته نيست كار سرسرى .
سلمان ساوجى .
مار را نسبت گنه باشد بطاوس ارم خار را شبهت خطا باشد بگلزار جنان .
قاآنى
مار را هرچند بهتر پرورى چون يكى خشم آورد كيفر برى
( . . . سفله طبع مار دارد بىخلاف * جهد كن تا روى سفله ننگرى . )
ابو شكور بلخى .
رجوع به : از مارگير برآرد . . . ، شود .
مار رنگين و كودك نادان .
مار سر كوفته به .
جامع التمثيل .
مار صد سال اگرچه خاك خورد عاقبت خورد خاك خواهد مار .
خاقانى .
مار كه آزرده شد سر كوفتن واجب آيد .
مرزباننامه .
تمثل :
مار را چون دم گسستى سر ببايد كوفتن * كار مار دم گسسته نيست كار سرسرى .
سلمان ساوجى .
نظير : مار كه زخمى شد بايد از سوراخ بيرون آورد .
مار كه پير شد قورباغه سوارش مىشود .
رجوع به : پيرى و صد عيب . . . ، شود .
مار كه زخمى شد بايد از سوراخ بيرون آورد .
رجوع به : مار كه آزرده شد . . . ، شود .
مار گرفتار و روزگار دراز .
جامع التمثيل .