گوگرد بفارس بردن .
رجوع به : زيره بكرمان . . . ، شود .
گوهر ارزنده باخزف مده ارزان
خاصيتى با تو مضمر است گرانسنگ . . . )
آقاى حاج سيد نصر اللّه تقوى .
گوهر از بحر كى برون آرد ترك سر تا نميكند غواص .
حافظ .
رجوع به : ترسنده مردم برآيد . . . ، شود .
گوهر اگر در خلاب افتد همچنان نفيس است و غبار اگر بر فلك رود همچنان خسيس .
سعدى .
گوهر بعمان بردن .
تمثل :
نظم گهر گير تو گفتهء خود سربسر * كس گهر از بهر سود باز بعمان برد .
جمال الدين اصفهانى رجوع به : زيره بكرمان . . . ، شود .
گوهر بكان خويش بود ارزان وانگه گران كه برشكنى كان را .
قاآنى .
گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض ورنه هر سنگ و گلى لولوء مرجان نشود .
حافظ .
گوهر چو روشن است كه گويد حديث سنگ عنبر چو عاطر است كه گردد بگرد كف .
اخسيكتى .
گوهر را هزاران دشمن است
گرچه شويم آگهست و پرفن است ليك . . . )
مولوى .
گوهر كانى را به آتش آزمايند و گوهر آدمى را بمى .
السلم منهاج الطلب * و الحلم معراج الطرب
و النار صراف الذهب * و النور صراف الولا .
مولوى .
آنچنان مستى مباش اى بىخرد * كه بعقل آيد پشيمانى خورد
بلكه زان مستان كه چون مى ميخورند * عقلهاى پخته حسرت مىبرند .
مولوى .
گوهر هركس از سخن او پيدا شود .
تمثل :
مىشود چون ز سخن گوهر هركس پيدا * بگشا لب بشكرريزى و بنما گوهر .
اميدى رازى .
گوى از آب برداشتن .
در جنگ نيزه يا شمشير نهايت چرب دست بودن . مثال :
چو پيران و نستيهن جنگجوى * چو هومان كه برداشتى ز اب گوى .
فردوسى .
گوى از ميدان ربودن .
بر ديگران برترى يافتن .
گوى بردن از .
. . بر او پيشى گرفتن .
دين بتزوير خويش كرد سيهرو چنانك * بر سر ميدان كفر گوى ز كفار برد .
عطار .