مكن فراخ روى در عمل اگر خواهى * بوقت دفع تو باشد مجال دشمن تنگ .
سعدى .
نظير : گشادبازى .
فراخ شلوار . تنپرور ، كاهل . مثال : در همه عراق توان گفت كه مردى لشگرى چنان كه به كار آيد نيست گروهى كيائى « 1 » فراخ شلوار . ابو الفضل بيهقى . نظير : در تداوم عوام گيوه گشاد .
فراخ كندورى . كندورى سفره « 2 » باشد و فراخ كندورى سخى و دست گشاده . مثال :
مردى بود كه از وى رادتر و فراخ كندورى و حوصلهدارتر و جوانمردتر كم ديدند . ابو الفضل بيهقى .
فراخور بلغور سماغ بايد كرد . جامع التمثيل . رجوع به : ارزان خرى . . . ، شود .
فراخى در آن مرز و كشور مخواه * كه دلتنگ بينى رعيت ز شاه .
فرا سر بر چنان كايد جهان را * ( چو دادى نيم نان آن نيم جان را . . . )
عطار .
فراغت بافاقه نپيوند دو جمعيت در تنگدستى صورت نبندد . سعدى .
رجوع به : غم فرزند و نان . . . و رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
فرامش كند خشم راه ادب * ( . . . نگهدار خود را ز خشم و غضب
يكى قيرگون پردهاى پيش چشم * بياويزدت خوى تندى و خشم
كه آزرم مردم فرامش كنى * بگرسيوزى بر سياوش زنى
شود تيره از خشم روشن روان * ستودان هر نيكوى خشم دان . )
مرحوم اديب .
نظير : الغضب غول الحلم .
فراوان برى سود از ورز خويش * چو با داس فر خو كنى مرز خويش .
( نخستين ز دشمن به پيراى ملك * پس آنگه چو گلشن بباراى ملك . . . )
مرحوم اديب .
فراوان بمانى سرآيد زمان * كسى زنده برنگذرد ز اسمان .
فردوسى .
رجوع به : از مرگ خود چاره نيست . . . ، شود .
فراوان خزينه فراوان غم است * ( . . . كم اندوه آن را كه دنيا كم است . )
نظامى .
رجوع به : آسوده كسى كه خر ندارد . . . ، شود .
فراوان مرغ زيرك ديده ايام * كه افتادند بهر دانه در دام
ايرج ميرزا .
فرب جذوة نارا حرقت بلدا . رجوع به : آتش اگر اندك . . . ، شود .
فربهى را از آماس بايد شناخت . رجوع به : آماسرا از فربهى . . . ، شود .
فردات كند خمار كامشب مستى * ( قولى بسر زبان خود بربستى
هامش
( 1 ) كيائى ناز پرورده و در تداول امروزين آقازاده باشد .
( 2 )چنان كه گرسنه گيرد كنار كند ورى .مولوى .