لفظ كايد بىدل و جان بر زبان * همچو سبزهء تون بود اى دوستان .
مولوى .
آه كز چاه برون آمد و در دام افتاد .
( در خم زلف تو آويخت دل از چاه زنخ . . . )
حافظ . رجوع به : از چاله درآمد افتاد ، شود .
آهن آهن را از كوره كشيد
. با دلآورى چنين ، دليرى چون او برابرى تواند كرد .
و گاهى ، با مردى خبيث و خسيسى تواند برآمد . نظير : آهن بآهن نرم شود .
ان الحديد بالحديد تفلح . آهن بآهن شكند . خرگوش هرمزد را سگ هرمزد گيرد . لا يفل الحديد الا بالحديد . سنگ سنگ را شكند . الشر للشر خلق . آهن را بآهن توان كوفت .
شغال بيشهء مازندران را * نگيرد جز سگ مازندرانى .
صادف درء السيل درءأ يصدعه . سنگ سنگشكن است . جند لتان اصطكنا .
آهن از آسيب پتك و كوره گردد تيغ تيز زر سرخ از تف نار و بوته گردد خوش عيار .
قاآنى .
آهن افسرده كوفتن
. رجوع به : آب بغربال پيمودن ، شود .
آهن بآهن توان كوفت
. تمثل :
نشايد بردن انده جز باندوه * نشايد كوفت آهن جز بآهن .
خاقانى .
به آتش توان اهرمن روفتن * كه آهن بآهن توان كوفتن .
حضرت اديب .
چو بدخواه تو در بدى خيره بود * نيارى تو بد جز كه با بد زدود .
شنيدستم اين نكته از چند تن * كه آهن بآهن توان كوفتن .
حضرت اديب .
رجوع به : آهن آهن را از كوره كشد ، شود .
آهن بآهن شكند
. تمثل :
نسوزد عشق را جز عشق خرمن * چنان چون بشكند آهن بآهن .
ويس ورامين .
رجوع به : آهن آهن را از كوره كشد ، شود .
آهن بآهن نرم شود
. تمثل :
بدان ترس بگذارد اين كين گرم * كه آهن بآهن توان كرد نرم .
نظامى .
رجوع به : آهن آهن رجوع به آهن آهن را از كوره كشد ، شود .
آه ندارد با ناله سودا كند
. رجوع به : آه در بساط ندارد ، شود .
آهن سرد كوفتن
. كارى بيهوده كردن . تمثل :
اى محدث از خطاب و از خطوب * درگذشتم آهن سردى مكوب .
مولوى .
گر آهن دل بود منشين و برگرد * خبر ده تا نكوبم آهن سرد .
نظامى .
بىمجاعت نيست تن جنبشكنان * آهن سرد است ميكوبى بدان .
مولوى .