چند در قهر ديگران كوشى * بهر خود شير ديگران دوشى . )
اوحدى .
رجوع به : اسكندر رومى را گفتند . . . ، شود .
بتيزى مدار آتش اندر كنار .
( وزان پس چنين گفت كاى شهريار . . . )
فردوسى .
بتيغ عقل توان نفس را مسخر كرد .
( شها تو عالم عقلى و دهر عالم نفس )
ملك الشعراء بهار
بثينه و جميل
. نام معشوقه و عاشقى مثلى . تمثل :
چون نخوانى حديث دعد و رباب * با حديث بثينه و آن جميل .
ناصر خسرو .
رجوع به : ليلى و مجنون ، شود .
بجان از بدى ايمن آنست و بس كه نيكى كند بد نخواهد بكس .
اسدى .
بجان عمو رجب نمىجنبم يكوجب
. در شكايت از سماجت گرانان گويند .
نظير :
گر كنى گوش ور برى دنبم * كه من از جاى خود نمىجنبم .
تا هستم بريشت بستم .
بجان كندن آيد برون زر ز سنگ .
( نه آسان بود با صدف ياخت چنگ . . . )
حضرت اديب . رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
بجاهلى نتوان كرد مهترى .
( هر علم را تمام كتابيست در دلش آرى . . . )
فرخى .
رجوع به : آنكس كه داناتر است . . . ، شود .
بجاى بلند ار زمه برتريم چو مرگ آيد از زير خاك اندريم .
اسدى
رجوع به : از مرگ خود چاره نيست ، شود .
بجاى خويش دهد هرچه كردگار دهد .
( سرير ملك عطا داد كردگار ترا . )
ظهير .
رجوع به : مقدريكه . . . ، شود .
بجاى شمع كافورى چراغ نفط مىسوزد
. جانشين و قائممقام ، مرتبت جمال يا كمال مبدل منه را ندارد .
بجاى كسى گر تو نيكى كنى مزن بر سرش تا دلش نشكنى .
فردوسى .
رجوع به : آفة السماح ، شود .
به جائى كه پرخاش جويد پلنگ سگ كارزارى چه سنجد بجنگ .
فردوسى .
رجوع به : پنجه با ساعد . . . ، شود .
به جائى كه رستم گريزد ز جنگ مرا و تو را نيست پاى درنگ .
رجوع به : جائى كه عقاب پر بريزد . . . ، شود .
به جائى كه زر نايد اندر شمار زر اندودهء را چه باشد عيار .
امير خسرو دهلوى .
به جائى كه زهر آگند روزگار از او نوش خيره مكن خواستار .
( . . . تو با آفرينش بسنده نهاى * مشو تيز چون پرورنده نهاى . )
فردوسى . رجوع به : اذا جاء القضا ، شود .
بجدل در حديث شه ماويز تيغ تو كند به كه خسرو تيز .