تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 326

مساهمون:

ص٣٢٦
اى زر تو خدا نهء و ليكن به خدا ستار عيوب و قاضى حاجاتى . گويا اين شعر مأخوذ از قطعهء ذيل باشد :
اى زر توئى آنكه جامع لذاتى * محبوب جهانيان بهر اوقاتى بيشك تو خدا نهء و ليكن به خدا * ستار عيوب و قاضى الحاجاتى .
جمال الدين قزوينى . نقل از تاريخ گزيده . نظير : زر بر سر فولاد نهى نرم شود .
جوى زر بهتر از پنجاه من زور .
سعدى .
زور ده مرد چه خواهى زر يكمرده بيار .
سعدى .
هركه زر ديد سر فرود آرد * ور ترازوى آهنين دوش است .
سعدى .
بىزر نتوان رفت به زور از دريا * ور زر دارى به زور محتاج نهء .
سعدى . جنگ را شمشير مىكند سودا را پول .
بىزرى كرد به من آنچه بقارون زر كرد .
صائب . با پول سرسبيل شاه نقاره‌خانه ميزنند . بىزر بىپر . گج بيمايه فطير است . لو لا التقى لقلت جلت قدرته . الدرامم مراهم .
بىزر نتوانى كه كنى با كس زور * ور زر دارى به زور محتاج نهء .
سعدى . پول سفيد براى روز سياه است . زر كار كند و مرد لاف زند .
اى سليم آب ز سرچشمه ببند كه چو پر شد نتوان بستن جوى . سعدى . رجوع به : علاج واقعه . . . شود .
اى سليمان در ميان زاغ و باز حلم حق شو با همه مرغان بساز . مولوى . رجوع به : آسايش دو گيتى . . . ، شود .
اى سير ترا نان جوين خوش ننمايد معشوق من است آنكه بنزديك تو زشت است . ( . . . حوران بهشتى را دوزخ بود اعراف از دوزخيان پرس كه اعراف بهشت است . ) سعدى . نظير : بطنى عطرى و سايرى ذرى .
كوفته بر سفرهء ما گو مباش * كوفته را نان تهى كوفته است .
سعدى .
من گرسنه در مقابلم سفرهء نان * همچون عزبم بر در حمام زنان .
سعدى . آدم گرسنه سنگ را هم مىخورد .
اى شاه نصيب خويش بيرون كن زين جاه بلند و نعمت شاهى
( . . . بنگر بضعيف حال درويشان * بگذار سپاس آنكه بر گاهى )
ناصر خسرو . رجوع به : ان اللّه تعالى فرض . . . ، شود .
اى شكم خيره بنانى بساز تا نكنى پشت به خدمت دوتا . عمر گرانمايه در آن صرف شد تا چه خورم صيف و چه پوشم شتا . . . ) سعدى . نظير :
بدست آهن تفته كردن خمير * به از دست بر سينه پيش امير .
سعدى .
سركه از دسترنج خويش و تره * بهتر از نان دهخدا و بره .