أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ
( وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً . )
قرآن كريم . سوره 49 . آيهء 12 . اقتباس :
بود غيبت خلق مردار خوردن * از اين لقمه كن پاك كام و دهان را .
صائب .
اى خواجه برو بهرچه دارى يارى بخر و به هيچ مفروش .
سعدى .
نظير :
دريغ و درد كه تا اين زمان ندانستم * كه كيمياى سعادت رفيق بود رفيق .
حافظ .
اى خواجه درد نيست و گرنه طبيب هست .
( عاشق كه شد كه يار بحالش نظر نكرد . . )
حافظ . رجوع به : آب كم جو . . . ، شود .
اى خواجه ريا ضد پارسائى است آن را كه ريا هست پارسا نيست .
ناصر خسرو .
نظير :
آن شيخ كه بشكست ز خامى خم مى * زو عيش و نشاط ميكشان شد همه طى
گر بهر خدا شكست پس واى به من * ور بهر ريا شكست پس واى بوى .
مهديخان شحنه .
اى درونت برهنه از تقوى * وز برون جامهء ريا دارى
پردهء هفت رنگ در مگذار * تو كه در خانه بوريا دارى .
سعدى .
كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ .
قرآن كريم . سوره 2 آيهء 266 . شر امتى . . . المرائى بعمله .
حديث .
وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ .
سورهء 4 . آيهء 42 .
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ .
سورهء 8 . آيهء 49 .
اى خوشا خرقه و خوشا كشگول .
( دلم از قيل و قال گشته ملول . . . )
نظير :
خوش فرش بوريا و گدائى و خواب امن * كاين عيش نيست در خور او رنگ خسروى .
حافظ .
اى دريغا گر بدى پيه و پياز په پيازى كردمى گر نان بدى .
نظير : كل اداة الخبز عندى غيره . و رجوع به : اگر خالهام ريش داشت . . . ، شود .
ايدوست بر جنازه دشمن چو بگذرى شادى مكن كه بر تو همين ماجرا رود .
سعدى . نظير :
مكن شادمانى به مرگ كسى * كه دهرت پس از وى نماند بسى .
سعدى .
مرا بمرگ عدو جاى شادمانى نيست * كه زندگانى ما نيز جاودانى نيست .
سعدى .
و رجوع به : از مرگ خود چاره نيست ، شود .
اى دوست گل شكفته را بادى بس
. نقل از نفثة المصدور زيدرى . نظير : پيران را تبى زمستان را شبى .
ايراد بنى اسرائيلى گرفتن
. خردهگيريهاى بسيار و نابجا كردن . گويا مراد مثل اشارت به اعتراضاتى است كه در امر مائده قوم بنى اسرائيل بموسى و پس از آن به حضرت عيسى عليهما السلام مىكردهاند . و اذ قلتم يا موسى لن نصبر على طعام واحد فادع لنا ربك يخرج لنا مما تنبت الارض من بقلها و قثائها و فومها و عدسها و بصلها . و نيز بهانهها و علالهها كه در كار ذبح بقره بميان آوردند :