دمسازى . . . ، شود .
المجالسة موثرة
. رجوع به : آلوچه بآلو . . . ، شود .
المجاهد من جاهد نفسه فى الله
. حديث . نظير : رجعنا من الجهاد الاصغر الى الجهاد الاكبر قيل يا رسول اللّه ما الجهاد الاكبر قال الا و هى مجاهدة النفس . حديث .
مردى گمان مبر كه بسر پنجه است و زور * با نفس اگر برآئى دانم كه شاطرى
با شير مرديت سگ ابليس صيد كرد * اى بىهنر بمير كه از گربه كمترى .
سعدى .
المحنه اذا شاعت سهلت
. نقل از العراضه . رجوع به : البلية اذا عمت . . . ، شود .
المدعى لو ترك ترك
. چون مدعى از دعوى خويش دست بازدارد دست از او بازدارند .
المرء باصغريه قلبه و لسانه
. حديث . اقتباس :
مهتر ز همه خلق جهان او به دو كوچك * مهتر به دو كوچك بدل است و به زبان است .
منوچهرى .
رجوع به . ابله را در سخن توان دانست . . . ، شود .
المرأة تاخذ من دين بعلها
. دين و ادب شوى را در زن تأثير باشد .
المرء عدو لما جهله
. مرد آنچه را كه نداند دشمن گيرد .
المرء على دين خليله
. حديث . مرد بر دين دوست خويش باشد .
المرء فى طى لسانه لا فى طيلسانه
. حديث . مرد در نورد زبان پوشيده است نه در گليم و طيلسان . رجوع به : ابله را در سخن توان دانست ، شود .
المرء مخبوء تحت لسانه
. حديث . تمثل :
هنر بدست بيان است از اختيار سخن * چنان كه زير زبان است پايگاه رجال .
عنصرى .
آدمى مخفى است در زير زبان * اين زبان پرده است بر درگاه جان .
مولوى .
گفت پيغمبر به تمييز كسان * مرء مخفى لدى طى اللسان .
مولوى .
نظير : المرء باصغريه قلبه و لسانه . المرء فى طى لسانه لا فى طيلسانه .
تا مرد سخن نگفته باشد * عيب و هنرش نهفته باشد .
سعدى .
و رجوع به : بابله را در سخن توان دانست ، شود .
المرء مشعوف بابنه و شعره
. رجوع به : اگر چند فرزند چون ديو زشت . . . ، شود .
المرء مع من احب
. حديث . رجوع به : آلو چو بآلو نگرد . . . ، شود .
المرء مفتون بعقله و شعره و ابنه
. رجوع به : اگرچند فرزند چون ديو زشت . . . ، شود .