تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 226

مساهمون:

ص٢٢٦
درمان كرد او را 7 دارو كردش از رنج

[ مَازَجَ ]

مَازَجَهُ آميختكى كرد به او 6 خالطه

ح

[ سَافَحَ ]

سَافَحَهَا زنا كرد با زن

[ سَامَحَ ]

سَامَحَهُ آسان‌كارى به او كرد 5 مسامحت كرد ، آسان كرد به او 6 ساهله

[ صَافَحَ ]

صَافَحَهُ دست او بكرفت 5 دست كرد بدست او

[ صَالَحَ ]

صَالَحَهُ عَلَى كَذَا صلح كرد به او بر فلان كارى 5 آشتى كرد با وى بر چيزى و هو الصُّلْحُ ( ف )

[ طَارَحَ ]

طَارَحَهُ الكَلَامَ مناظره كرد به او سخن را 5 سخن در سخن او انداخت

[ كَاشَحَ ]

كَاشَحَهُ دشمنى كرد با وى

[ كَافَحَ ]

كَافَحَهُ برابرى كرد به او بجنك 7 روياروى جنك كرد به او

[ مَازَحَ ]

مَازَحَهُ بازى كرد با وى 6 به او مزاح كرد

[ نَاصَحَ ]

نَاصَحَهُ نصيحت كرد او را 5 پند داد او را 7 دوستى كرد به او

[ نَاكَحَ ]

نَاكَحَهَا نكاح كرد زنرا 6 جامعها

د

[ بَاعَدَ ]

بَاعَدَهُ دور كرد او را 6 بعُد عنه و بعَّده أيضا 7 دور شد از وى

[ جَالَدَ ]

جَالَدَهُ بتازيانه زد به او 5 جلدى كرد به او 6 جنك كرد با وى

[ جَاهَدَ ]

جَاهَدَ الكُفَّارَ غزو كرد با كافران 7 جهاد كرد كُفّار را

[ سَاعَدَ ]

سَاعَدَهُ يارى داد او را 6 عَاوَنَه

[ شَاهَدَ ]

شَاهَدَهُ بديد او را 6 عاينه 7 ديد او را در حضور

[ طَارَدَ ]

طَارَدَهُ حيله كرد بر وى 5 براند او را

[ عَاقَدَ ]

عَاقَدَهُ پيمان بست به او 6 عَاهَدَ 7 عهد كرد به او و هو العَقْدُ پيمان 7 العَهْد و هو عَقِيدُ الكَرَمِ هَم‌سوكند كرم و عَقِيدُ اللُّؤْمِ هَم‌عقد ناكسى 5 هَم‌سوكند ناكسى

[ عَانَدَ ]

عَانَدَهُ كردن‌كشى كرد به او 5 خلاف كرد به او 7 بسِتِهيد به او ، خَالَفَهُ

[ عَاهَدَ ]

عَاهَدَهُ عَلَى كَذَا پيمان بست به او بر فلان چيزى

[ نَاشَدَ ]

نَاشَدَهُ اللّهَ خدايرا بشفيع آورد 7 سوكند دادش بخداى

ذ

[ آخَذَ ]

آخَذَهُ اللّهُ بذَنْبِهِ بكرفت او را خداى بكناهش

ر

[ آجَرَ ]

آجَرَهُ الدَّارَ به مزد داد بوى خانه را

[ آزَرَ ]

آزَرَهُ يارى داد او را 6 عاوَنه و قَوَّاه

[ آمَرَ ]

آمَرَهُ مشورت كرد با او 6 شاوَره

[ بَادَرَ ]

بَادَرَهُ الشَّىْءَ و إِلَى الشَّىْءِ پيش‌دستى كردش چيز را 6 پيشى كرفت به او به چيزى 7 شتافت با او سوى چيز

[ بَاشَرَ ]

بَاشَرَهَا جماع كرد زنرا 5 مجامعت كرد با زن و بَاشَرَ الأَمْرَ خود كرد كار را 7 بدستِ خود كرد كار را

[ بَاكَرَ ]

بَاكَرَهُ بكاه آمد بر وى 6 بامداد بكاه آمد او را ، بكَّر عليه

[ ثَابَرَ ]

ثَابَرَ عَلَيْهِ پيوستكى كرد بر وى 6 وَاظَبَه

[ جَاهَرَ ]

جَاهَرَ بالعَدَاوَةِ آشكارا كرد دشمنى را روياروى و رَأَيْتُهُ جَهْرَةً بديدم او را آشكارا و رَأَيْتُهُ جِهَارًا مترادف

[ حَاذَرَ ]

حَاذَرَ مِنْهُ بترسيد از وى 5 دور شد از وى 6 حذر منه

[ حَاصَرَ ]

حَاصَرَ العَدُوَّ بازداشت دشمن را 6 ضيّق عليهم و أحاط بهم 7 حصار كرد دشمن را

[ خَاطَرَ ]

خَاطَرَ بنَفْسِهِ در خطر افكند خود را و خَاطَرهُ على كَذَا پيمان بست به او 7 كِرو بست به او

[ خَامَرَ ]

خَامَرَهُ آميخته كرد به او 6 خالطه

[ ذَاكَرَ ]

ذَاكَرَهُ الحَدِيثَ به ياد آورد سخن را 6 مذاكره كرد حديث را

[ سَافَرَ ]

سَافَرَ مِن أَرْضٍ إِلَى أَرْضٍ سفر كرد از جاى بجاى 5 از شهر به شهر 6 از زمين تا زمين و هُمُ السَّفْرُ مسافران 5 رَوَنْدَكان شهر و السُّفَارُ 5 السِّفَارُ جمع و هو السَّفَرُ ( ف ) و الأَسْفَارُ جمع

[ سَامَرَ ]

سَامَرَهُ افسانه كفت به او بشب 6 به او بشب حديث كرد ، حادثه بالليل 5 و هو مأخوذ من سُمْرَةِ ظلِّ القمر و هو السَّمِيرُ مرد افسانه‌كوى بشب 5 افسانه‌كوينده ، يَخْتصُّ بالليل

[ شَاطَرَ ]

شَاطَرَهُ المَالَ دو نيمه كرد به او مالرا

[ شَاهَرَ ]

شَاهَرَهُ ماهى به مزد كرفت او را

[ صَابَرَ ]

صَابَرَهُ صبر كرد به او

[ صَادَرَ ]

صَادَرَهُ على المَالِ مصادره كرد او را بر مال

[ صَاعَرَ ]

صَاعَرَ خَدَّهُ بكردانيد رخ را از تكبّر

[ صَاهَرَ ]

صَاهَرَ إِلَيْهِمْ پيوستكى كرد با ايشان
مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 226 | الزمخشري