تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 225

مساهمون:

ص٢٢٥
نمود او را چيز را

ه

[ شَهَّى ]

شَهَّى الشَّىْءَ بآرزو آورد چيز را 6 خوش كرد چيز را

المُعْتَلّ الفاءِ و اللّام

، ، ،

ر

[ وَرَّى ]

وَرَّى عن الشَّىْءِ بغَيْرِهِ كنايت كرد از چيز بديكرى

ص

[ وَصَّى ]

وَصَّاهُ وصيّت كرد او را

ف

[ وَفَّى ]

وَفَّاهُ حَقَّهُ تمام داد او را حقِ او را

ل

[ وَلَّى ]

وَلَّاهُ العَمَلَ بدادش عملرا و وَلَّى عَنْهُ بِوَجْهِهِ روى از وى بكردانيد 6 أَعْرض

المُعْتَلّ العَيْن و اللّام

، ، ،

ر

[ رَوَّى ]

رَوَّيْتُهُ من المَاءِ سيرآب كردم او را از آب و رَوَّيْتُهُ الشِّعْرَ روايتش كردم شِعر را 6 حملتُه على روايته

س

[ سَوَّى ]

سَوَّاهُ راست كرد او را 5 هموار كردش

ق

[ قَوَّى ]

قَوَّاهُ قوى كرد او را 5 نيرومند كرد او را

ل

[ لَوَّى ]

لَوَّوْا
رُؤُسَهُمْ بكردانيدند سرهاء ايشان را 5 كردن بر پيچيدند 6 عطَفوها

و بالياءِ

، ، ،

ح

[ حَيَّى ]

حَيَّاك اللَّهُ و بَيَّاك پادِشاهى دهاد ترا خداى و زندكانى 5 پادشاهى دهاد ترا خداى و كار ساخته كناد و هي التَّحِيَّةُ پادشاهى 5 آفرين كردن 6 يقال حَيَّاكَ اللّهُ و بَيَّاكَ أي بَقَّاكَ و بَوَّاكَ منزلًا فتُرِكَ الهَمْزُ و أُبْدِلَ من الواو ياء

باب فَاعَلَ يُفَاعِلُ مُفَاعَلَةً و فِعَالًا

، ، ،

[ المهموز و الصحيح ]

أ

[ كَافَأَ ]

كَافَأَهُ مكافات كرد او را 6 پاداش داد او را ، جازاه

ب

[ جَانَبَ ]

جَانَبَهُ بكرانه شد از وى 6 كرانه كرد از وى 6 ترك مخالطتَه 7 بيك سو شد ازو 6

[ جَاذَبَ ]

جَاذَبَهُ الشَّىْءَ نازعه

[ حَارَبَ ]

حَارَبَهُ جنك كرد به او

[ حَاسَبَ ]

حَاسَبَهُ شمار كرد او را

[ خَاطَبَ ]

خَاطَبَهُ روياروى سخن كفت با وى 5 روىروى 7 رويارو سخن كفت به او

[ دَاعَبَ ]

دَاعَبَهُ مزاح كرد به او 5 بازى كرد با وى 6 مازحه

[ رَاقَبَ ]

رَاقَبَهُ بترسيد ازو 6 چشم داشت ازو 7 نكاه داشت به او

[ شَارَبَ ]

شَارَبَهُ شراب خورد به او

[ صَاحَبَ ]

صَاحَبَهُ صحبت كرد به او 6 صحبت داشت به او

[ صَاخَبَ ]

صَاخَبَهُ بآواز بلند سخن كفت به او 5 بخشم بانك كرد بر وى

[ ضَارَبَ ]

ضَارَبَهُ جنك زد به او 5 شمشير زد با او

[ طَالَبَ ]

طَالَبَهُ بالدَّيْنِ وام خواست از وى 5 طلب كرد از وى دين را

[ عَاتَبَ ]

عَاتَبَهُ عَلَى الذَّنْبِ عتاب كرد او را بر كناه

[ عَاقَبَ ]

عَاقَبَهُ بكَذَا عقوبت كرد او را بفلان چيزى و هي العُقُوبَةُ ( ف ) 5 أَلَم و عَاقَبَهُ فى السَّيْرِ نوبت كرد به او در رفتن 5 سپس وى درآمد در رفتن و هي العُقْبَةُ نوبت 5 سپس 7 نوبت در رفتن

[ غَاضَبَ ]

غَاضَبَهُ بخشم آورد او را 7 بخشم كارى كرد برو

[ غَالَبَ ]

غَالَبَهُ غالب شد بر وى 7 غلبه كرد به او

[ قَارَبَ ]

قَارَبَهُ نزديك شد بوى و شَىْءٌ مُقَارِبٌ چيزى ميانه 7 چيزى ميان كين

[ كَاتَبَ ]

كَاتَبَهُ نامه نوشت به او و كَاتَبَ العَبْدَ مكاتب كرد بنده را و هي الكِتَابَةُ بنده مكاتب كردن 6 قيمت بنده

[ نَاسَبَ ]

نَاسَبَهُ به او به نسبت نزديك افتاد 5 شَابَهَه

[ نَاصَبَ ]

نَاصَبَهُ الحَرْبَ بر پاى كرد به او جنك را 5 آشكارا كرد به او جنك را 6 راست كرد به او جنك را

ت

[ خَافَتَ ]

خَافَتَ بالِقَراءَةِ نرم خواند 5 بآواز نرم خواند قران 7 آهسته خواند

ث

[ حَادَثَ ]

حَادَثَهُ حديث كرد به او 7 سخن كفت به او

ج

[ عَالَجَ ]

عَالَجَهُ من الدَّاءِ علاج كرد او را از درد 6