تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقدمة الأدب ( فارسى ) — صفحة 211

مساهمون:

ص٢١١
( ف ) و الأَلْقَابُ جمع

[ نَقَّبَ ]

نَقَّبُوا فى البِلَادِ بكشتند در شهرها و نَقَّبَ عَنْهُ نيك پُرسيد از وى

[ هَذَّبَ ]

هَذَّبَهُ پاكيزه كرد او را 6 طهّره

ت

[ بَكَّتَ ]

بَكَّتَهُ خاموش كردش 6 أَسْكَتَهُ

[ ثَبَّتَ ]

ثَبَّتَهُ استوار كرد او را 6 أَحْكمه

[ سَمَّتَ ]

سَمَّتَ العَاطِسَ دعا كفت عطسه‌دهنده را و شَمَّتَهُ مترادف

[ نَكَّتَ ]

نَكَّتَ فى كَلَامِهِ نكته كفت در سخنش و هي النُّكْتَةُ ( ف )

ث

[ أَرَّثَ ]

أَرَّثَ النَّارَ بفروخت آتش را 6 أَوْقدها

[ أَنَّثَ ]

أَنَّثَ الاسْمَ تانيث كرد اسم را

[ ثَلَّثَ ]

شَىْءٌ مُثَلَّثٌ چيزى سه كوشه 5 سه سو 6 ذو أَرْكان ثلاثة ، و المُثَلَّثُ من الشراب الذى طُبخ حتى ذهَب ثُلْثَاهُ

[ شَعَّثَ ]

شَعَّثَ المِسْوَاكَ پريشان كرد سرِ مسواكرا 5 واكشوده كرد سر مسواكرا 7 پاره كردش

[ لَبَّثَ ]

لَبَّثَهُ دير داشت او را 6 بازداشت او را

ج

[ خَرَّجَ ]

خَرَّجَهُ بياموختش 6 استاد كرد او را ، علَّمه فى الحِرْفَة و هو خَرِيجُهُ شاكردِ او 6 تلميذُه 7 آموختهء او

[ دَرَّجَ ]

دَرَّجَهُ إِلى كَذَا اندك اندك درآورد او را بفلان كار 6 عوَّده إيّاه 7 اندك اندك نزديك آوردش سوى چيزى

[ ضَرَّجَ ]

ضَرَّجَهُ بالدَّمِ خون‌آلوده كرد او را

[ عَرَّجَ ]

عَرَّجَ عَلَيْهِ ميل كرد بر وى 5 ايستاد بر وى 6 مقيم شد بر وى

[ فَرَّجَ ]

فَرَّجَ عَنْهُ الكُرْبَ باز كرد از وى اندوهرا 5 دور كرد از وى 6 بُرد از وى ، أَبْعد و فَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ بكشاد از هم ميان انكشتان 6 فتَّح و هي الفُرْجَةُ كشادكى

[ فَلَّجَ ]

هو مُفَلَّجُ الثَنَايَا كشاده‌دندان است

[ هَبَّجَ ]

و هو مُهَبَّجُ الوَجْه آماسيده‌روى 6 مَنْفُوخ

ح

[ بَرَّحَ ]

بَرَّحَ بِهِ برنج افكند او را 5 بيازرد او را 6 آذاه 7 سخت رنجانيد او را و هي البُرَحَاءُ رنج 5 رنج دل و التَّبَارِيحُ جمع 6 قيل تَبَارِيحُ الشَّوْق و بُرَحَاءُ الحُمَّى

[ ذَبَّحَ ]

ذَبَّحَ فِي الرُّكُوعِ سر فرو كرد در ركوع 6 طأطأ رأسَه 7 سر فرو افكند

[ رَجَّحَ ]

رَجَّحَ هذَا عَلَى ذَاكَ بچربانيد اين را بر آن 5 فضل كرد اين را بر آن 6 فضَّله

[ رَشَّحَ ]

رَشَّحَهُ بپَرْوَرْد او را 6 ربّى

[ سَبَّحَ ]

سَبَّحَ اللَّهَ و لِلَّهِ تسبيح كرد خدايرا 6 نَزَّهه 7 پاك كفت خداى را و هو السَّبُّوحُ [ السُّبُّوحُ ] معا خداى پاك 6 طاهر 7 پاك از همه عيبها

[ سَرَّحَ ]

سَرَّحَهُ بچراكاه رها كرد او را 5 يَلَه كرد او را و هو السَّرَاحُ جاى رها كردن 6 كذاشتن و سَرَّحَ الشَّعَرَ شانه كرد موى را 6 مشَطه

[ صَبَّحَ ]

صَبَّحَهُمْ
ببامداد آمد بر ايشان 6 شراب بامداد داد ايشانرا ، أَتاهم صباحا و صَبَّحَك اللّهُ بِخَيْرٍ ببامداد برساند ترا خداى خير 6 بخير كند خداى بامداد ترا

[ صَرَّحَ ]

صَرَّحَ بالشَّىْءِ پيدا كرد چيز را 6 أَظْهره و هو الصَّرِيحُ پيدا 6 ظاهر و الصُّرَاحُ مترادف

[ فَتَّحَ ]

فَتَّحَ الأَبْوَابَ بكشاد درها را 5 للمُبالغة ، همه باز كرد

[ فَرَّحَ ]

فَرَّحَهُ شاد كرد او را

[ قَبَّحَ ]

قَبَّحَ عَلَيْهِ فِعْلَهُ زشت كرد بر وى كارش را

[ كَلَّحَ ]

كَلَّحَ وَجْهَهُ ترش كرد رويش را

[ مَدَّحَ ]

رَجُلٌ مُمَدَّحٌ مردى ستوه

[ مَلَّحَ ]

مَلَّحَ القِدْرَ شور كرد ديك را

[ نَقَّحَ ]

نَقَّحَ الكَلَامَ پاكيزه كرد سخن را 5 بپيراست سخن را

خ

[ فَرَّخَ ]

فَرَّخَ الطَّائِرُ جوژه بيرون آورد مرغ

[ مَرَّخَ ]

مَرَّخَهُ بالدُّهْنِ بماليدش بروغن 6 آلود او را بروغن

[ أَرَّخَ ]

أَرَّخَ الكِتَاب تاريخ نهاد كتاب را 6

[ سَبَّخَ ]

سَبَّخَ اللّهُ عَنْكَ الحُمَّى خفَّفها و قال عليه السلام لعائشة رضى اللّهُ عنها حين دعَتْ على سَارِقٍ سرَق منها لا تُسَبِّخِي عنه بدعائك عليه أي لا تخفّفي عنه إِثْمه عليه

[ شَدَّخَ ]

شَدَّخَ الرُؤُسَ شكست