[ أَنْضَى ]
أَنْضَاهُ لاغر كردش 7 نزار كردش و هو النِّضْوُ شتر لاغر 6 البعير المهزول و الأَنْضَاءُ جمع
ط
[ أَعْطَى ]
أَعْطَاهُ مَالًا مال دادش و هي العَطِيَّةُ بخشش 5 دادنى و العَطَاءُ مترادف و العَطَايَا جمع
ع
[ أَرْعَى ]
أَرْعَاهُ سَمْعَهُ كوش داشت بوى 7 كوش فرو نهاد او را
[ أَقْعَى ]
أَقْعَى الكَلْبُ بر دنبال نشست سك 6 جلَس على استه
غ
[ أَصْغَى ]
أَصْغَى إِلَيْهِ كوش داشت بوى
[ أَطْغَى ]
أَطْغَاهُ از حد بكذرانيد او را
[ أَلْغَى ]
أَلْغَى الشَّىْءَ باطل كرد چيز را 5 بيفكند چيز را
ف
[ أَحْفَى ]
أَحْفَى الشَّارِبَ ببُريد سبلت را 5 بچِيد سسبلت را و أَحْفَاهُ فى المَسْأَلَةِ الْحَاح كردش در خواستن 7 سختى كرد به او در سؤال
[ أَخْفَى ]
أَخْفَاهُ پنهان كرد او را 6 كتَمه أو اظْهره 7 بپوشيد او را
[ أَصْفَى ]
أَصْفَاهُ ويژه كرد بوى دوستى را و أَصْفَاهُ بالشَّىْءِ بكزيد او را به چيز
[ أَعْفَى ]
أَعْفَاهُ عن الأَمْرِ معاف داشت او را از كار 5 عفو كردش از كار
[ أَغْفَى ]
أَغْفَى بخفت 6 بغنود ، نامَ
[ أَلْفَى ]
أَلْفَاهُ بيافت او را
ق
[ أَبْقَى ]
أَبْقَاهُ اللَّهُ بقا دادش خداى 6 زندكانى داد ويرا خداى و أَبْقَى عَلَيْهِ رحمت كردش 5 نكاه داشت حرمت او را 7 بر وى شفقت كرد و هي البُقْيا رحمت 5 نكاهدارى و اين حرمت 6 الحِفْظ 7 شفقت
[ أَسْقَى ]
أَسْقَاهُمُ اللّهُ آب داد ايشانرا خداى
[ أَشْقَى ]
أَشْقَاه بدبخت كردش
[ أَعْقَى ]
أَعْقَى الشَّىْءُ تلخ شد چيز 6 مرَّ
[ أَلْقَى ]
أَلْقَاهُ بيفكندش و شَىْءُ لَقًى چيزى افكنده 5 چيزى انداخته 6 مُلْقَى و أَلْقَى عَلَيْهِ كَذَا بيفكند بر وى فلان چيزى و أَلْقَى إِلَيْهِ الأَمْرَ به دو بكذاشت كار را 5 رسانيد بوى كار را
ك
[ أَذْكَى ]
أَذْكَى النارَ افروخت آتش را 7
[ أَشْكَى ]
أَشْكَاهُ در شكايت انداخت او را
ل
[ آلَى ]
آلَى بِاللَّهِ سوكند خورد بخداى و هى الأَلِيَّةُ سوكند 6 الحَلف و آلَى من الامْرَأَةِ سوكند خورد كه نزديكى نكند بزن 6 قال لها و اللّه لا أقربك
[ أَبْلَى ]
أَبْلَاهُ اللّهُ بَلَاءً حَسَنًا بيازمودش خداى بآزمودن نيكو 7 نيكو كرد به او خداى نيكوى خوب و أَبْلَى فى القِتَالِ مردانكى كرد در جنك 5 هنر نمود در جنك و أَبْلَاهُ عُذْرًا عذر خواست او را 5 پيدا كردش عذرى 7 طلَب منه عذرًا و أَبْلَى الثَّوبَ كهنه كرد جامه را
[ أَجْلَى ]
أَجْلَاهُم عَن مَنَازِلِهم بيرون كرد ايشان را از جايهاء ايشان 7 آواره كرد ايشان را از خانهاى و أَجْلَوْا بِأَنْفُسِهِم خود بيرون شدند
[ أَخْلَى ]
أَخْلَى المَوْضِعَ خالى كرد جايرا
[ أَدْلَى ]
أَدْلَى الدَّلْوَ فى البِئْرِ فرو كرد دلو را در چاه 5 فروهشت دلو را 7 فرو كذاشت او را و أَدْلَى بالحُجَّةِ و القَرَابَةِ حجت آورد و خويشى كرد 6 و أَدْلَى بمَالِهِ إِلَى الحَاكِمِ أي أَلْقاه إليه رِشْوَةً
[ أَشْلَى ]
أَشْلَى الكَلْبَ بخواند سك را 6 دعاه
[ أَصْلَى ]
أَصْلَاهُ بالنار بسوزانيدش به آتش 7 بريان كردش به آتش
[ أَعْلَى ]
أَعْلَاهُ بلند كرد او را و أَعْلَى عن الوِسَادَةِ دور شد از بالِش
[ أَغْلَى ]
أَغْلَى السِّعْرَ كران كرد نَرخ را 6 ضِدُّ أَرْخصه و أَغْلَى القِدْرَ بجوشانيد ديك را
[ أَمْلَى ]
أَمْلَى عَلَيْهِ الكِتَابَ امْلا كرد بر وى كتاب را و أَمْلَى اللّهُ لَهُ فى العُمْرِ زمان داد خداى ويرا در زندكانى 5 مهلت دادش در عمر
م
[ أَحْمَى ]
أَحْمَى الحَدِيدَةَ كرم كرد آهن را و أَحْمَى عَلَيْهِ المِيسَمَ داغ بر وى نهاد
[ أَعْمَى ]
أَعْمَى اللّهُ عَيْنَهُ كور كرد خداى چشم او را
[ أَنْمَى ]
أَنْمَى اللّهُ مَالَهُ زياده كرد خداى مالش را