ن
[ أَثْنَى ]
أَثْنَى عَلَيْهِ بستود او را 5 ثنا كرد بر وى 6 مدَحه و هو الثَّنَاءُ ستودن 6 الحَمْد
[ أَخْنَى ]
أَخْنَى عَلَيْهِ هلاك كردش 7 تباه كردش
[ أَدْنَى ]
أَدْنَاهُ مِنْهُ نزديك كردش بوى
[ أَضْنَى ]
أَضْنَاهُ لاغر كردش 6 نزار كرد او را
[ أَغْنَى ]
أَغْنَاهُ بىنياز كردش و أَغْنَى عَنْهُ بىنياز شد از وى 7 نيابت كرد ازو و هو الغَنَاءُ توانكرى
[ أَفْنَى ]
أَفْنَاهُ فانى كردش 6 أتمَّه 7 نيست كرد او را
[ أَقْنَى ]
أَقْنَاهُ سرمايه داد او را 5 خواسته داد او را
[ أَمْنَى ]
أَمْنَى مَنى كرد
ه
[ أَلْهَى ]
أَلْهَاهُ عَنِ الشَّىْءِ مشغول كردش از چيز 6 و أَلْهَيْتُ الرَّحى أي أَلْقَيْتُ اللَّهْوَة فى فمها
[ أَنْهَى ]
أَنْهَى إِلَيْهِ القَوْلَ رسانيد به او سخن را
المُعْتَلّ الفاءِ و اللّام
، ، ،
ح
[ أَوْحَى ]
أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى النَّبِىِّ عَلَيْه السَّلَامُ وحى فرستاد خداى پيغامبر را
د
[ أَيْدَى ]
أَيْدَيْتُ عَلَى الرَّجُلِ منّت نهادم بر مرد 6 نيكوئى كردم در حق مرد و هي اليَدُ نيكوى 6 منّت
[ أَوْدَى ]
أَوْدَى هلاك شد
ر
[ أَوْرَى ]
أَوْرَى الزَّنْدَ آتشناك كرد آتشزنه را 5 بسيار آتش كرد آتشزنه را و أَوْرَى النَّارَ مِنَ الزَّنْدِ بيرون كرد آتش را از آتشزنه 6 أَخْرج
ص
[ أَوْصَى ]
أَوْصَى الأَمِيرَ بالرَّجُلِ وصيت كرد امير را بمرد و أَوْصَى لَهُ بالثُّلْثِ وصيت كرد او را بسيك مال و أَوْصَى إِلَيْهِ فى مَالِهِ وَصى نهاد او را در مالش و هي الوَصِيَّةُ ( ف ) 5 انْدَرَزْ و الوَصَايَا جمع
ع
[ أَوْعَى ]
أَوْعَى المَتَاعَ در جايكه كرد متاع را 6 در خنور كرد 7 در باردان كرد جامه را و أَوْعَى الشَّىْءَ فى قَلْبِهِ در دلش كرد چيز را 6 اندر دلش كرفت چيز را
[ أَوْفَى ]
أَوْفَى لَهُ بالعَهْدِ وفا كرد او را بعهد و أَوْفَى عَلَيْهِ ديدهوَر شد بر وى 5 أشرف عليه 6 جلَس عليه ناظرا
ك
[ أَوْكَى ]
أَوْكَى السِّقَاءَ ببست سر مشك را 6 عقَد
ل
[ أَوْلَى ]
أَوْلَاهُ إِحْسَانًا كردار نيك كرد به او 5 در حقِّ وى نيكى كرد
م
[ أَوْمَى ]
أَوْمى إِلَيْه اشارت كرد سوى وى
ه
[ أَوْهَى ]
أَوْهَاهُ سُست كرد او را
المُعْتَلّ العَيْن و اللّام
، ، ،
أ
[ آوَى ]
آوَاهُ پناهش داد 5 نكاه داشت او را
ر
[ أَرْوَى ]
أَرْوَاهُ من المَاءِ سيرآب كردش از آب
س
[ أَشْوَى ]
أَشْوَى الصَّيْدَ خطا كرد شكار را در انداختن 6 أخطأ مَقْتَلَهُ و هو الشَّوَى دست و پاى 5 أي الأطراف
غ
[ أَغْوَى ]
أَغْوَاهُ كمراه كرد او را 5 بىراه كردش 6 أَضَلّ
ق
[ أَقْوَى ]
أَقْوَى القَوْمُ بىتوشه شدند مردمان 5 مُنقطع شد زادِ ايشان 6 تمام شد زاد مردمان ، نفِد زادُهم و أَقْوَتِ الدارُ تهى شد خانه از مردم 6 خالى شد و أَقْوَى الشَّاعِرُ مُختلف كرد قوافئ شعر را شاعر 5 حركات قافيه مختلف كفت
ل
[ أَلْوَى ]
أَلْوَى بِهِ در رُبود او را 5 ببُرد او را 7 اشارت كرد بوى
ه
[ أَهْوَى ]
أَهْوَى اللَّهُ المُؤْتَفِكَةَ نكُوسار كرد خداى ديههاى لوط را 7 هلاك كرد قومِ لوط را و أَهْوَى بِيَدِهِ إلى الشَّىْءِ دراز كرد دستش به چيز 5 دست فرو كرد به چيز
و بالياءِ
، ، ،
ح
[ أَحْيَى ]
أَحْيَاه اللّهُ زنده كرد او را خداى 6 ضِدّ أَمَاتَ و أَحْيَا الرَّجُلُ المَوَاتَ عمارت كرد مرد زمين خَراب را و أَحْيَا لَيْلَتَهُ بيدار داشت شبش را 7 بيدار كذاشت شب را
ع
[ أَعْيَى ]
أَعْيَاهُ المَشْيُ