به كار 6 بيقين داشت كار را و أَيْقَنَهُ مترادف 5 بىكُمان كرد كار را و هو اليَقِينُ ( ف )
المُعْتلّ العَيْن بالواو
، ، ،
أ
[ أَسَاءَ ]
أَسَاءَ إِلَيْهِ بدى كرد با وى 6 خلافُ أَحْسن إِليه و أَسَاءَ بِهِ الظَنَّ بد كرد به او كُمان را
[ أَضَاءَ ]
أَضَاءَهُ روشن كرد او را و أَضَاءَ بِنَفْسِهِ خود روشن شد
[ أَفَاءَ ]
أَفَاءَ اللّهُ على المُسْلِمينَ مَالَ الكَفَرةِ غنيمت داد خداى بر مسلمانان خواستهء كافرانرا
ب
[ أَثَابَ ]
أَثَابَهُ على عَمَلِهِ پاداش داد او را بر كارش و هو الثَّوَابُ پاداش 6 جَزاءُ الطاعةِ 6 و المَثُوبَةُ مترادف و منه قوله تعالى
لَمَثُوبَةٌ
مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَيْرٌ ، و أَثَابَ الرَّجُلُ ثاب اليه جسمه و صلَح بدنُه
[ أَجَابَ ]
أَجَابَهُ جواب دادش 6 پاسُخ دادش و هو الجَوَابُ پاسُخ و الجَابَةُ مترادف
[ أَذَابَ ]
أَذَابَ الشَّحْمَ بكداخت پيه را
[ أَصَابَ ]
أَصَابَتْهُ المُصِيبَةُ برسيد او را مصيبت و أَصَابَ السَّهْمُ الغَرَضَ برسيد تير نشانه را و أَصَابَ فى الجَوَابِ صواب كفته در جواب 6 قوله تع
حَيْثُ أَصابَ
أي أَرَادَ
[ أَنَابَ ]
أَنَابَ إِلَى اللَّهِ بازكشت بخداى 6 رجَع
[ أَهَابَ ]
أَهَابَ به إِلَى كذا بخواند او را بفلان چيز
ت
[ أَفَاتَ ]
أَفَاتَهُ الشَّىْءَ كذرانيد از وى چيز را 6
[ أَقَاتَ ]
أَقَاتَ عَلَيْهِ اقْتدر و هو مُقِيتٌ عَلَيْهِ أي شَهِيدٌ حَافِظٌ
[ أَمَاتَ ]
أَمَاتَهُ بميرانيد او را
ث
[ أَغَاثَ ]
أَغَاثَهُ فرياد رسيد او را 6 أَخْلَصه ، أَنْجاه و هي المَغُوثَةُ فرياد رسيدن و الغَوْثُ مترادف و الغِيَاثُ مترادف
ج
[ أَحْوَجَ ]
أَحْوَجَهُ إِلَى كَذَا نيازمند كردش بسوى فلان چيز و هي الحَاجَةُ نياز و الحَوَائِجُ جمع
[ أَزْوَجَ ]
أَزْوَجَ الكَلَامَ جفت كرد سخن را
ح
[ أَبَاحَ ]
أَبَاحَ لَهُ الشَّىْءَ مباح كرد او را چيز را
[ أَرَاحَ ]
أَرَاحَ الغَنَمَ باز كردانيد كوسفندانرا 5 بشبكاه آورد 5 بشبكاه آورد 5 حلَبها من الأَصيل أَرَاحَهُ من التَّعَبِ آسوده كردش از رنج و هي الرَّاحَةُ ( ف ) و الرَّوْحُ مترادف و أَرْوَحَ اللَّحْمُ بوى كرفت كوشت 5 تغيّرت رَائِحَتُه 6 أَنْتن
خ
[ أَصَاخَ ]
أَصَاخَ إِلَيْهِ كوش داشت بوى 6 كوش داشت بسوى وى از براى شنودن
[ أَنَاخَ ]
أَنَاخَ البَعِيرَ بخوابانيد اشتر را و هو المُنَاخُ جاى خوابانيدن 7 جايكاه اشتر
د
[ أَجَادَ ]
أَجَادَ الشَّىْءَ نيكو كرد چيز را 5 سَرَه كرد
[ أَرَادَ ]
أَرَادَهُ بخواست او را 6 الإِرَادَةُ أعمُّ من المَشِيَّة 6
[ أَسَادَ ]
أَسادَ أي وَلَدَ سَيِّدًا أو أَسْوَد اللون
[ أَعَادَ ]
أَعَادَ الكَلَامَ باز كردانيد سخن را 5 ديكر باره كفت سخن را
[ أَقَادَ ]
أَقَادَهُ بِفُلَانٍ قِصَاص داد او را بفلان و هو القَوَدُ قصاص
ذ
[ أَعَاذَ ]
أَعَاذَهُ اللّهُ من السُّوءِ نكاه داشت او را خداى از بدى 6 برهانيد او را از بدى ، حفِظه
ر
[ أَبَارَ ]
أَبَارَهُ هلاك كرد او را
[ أَثَارَ ]
أَثَارَ الغُبَارَ و الفِتْنَةَ برانكيخت كَرد را و فتنه را و أَثَارَ الْأَرْضَ شيار زمين را كرد 5 كِشت زمين را
[ أَجَارَ ]
أَجَارَهُ برهانيد او را 5 ايمن كرد او را ، فرياد رسيد 6 و قيل أَجَارَهُ مِنَ العَذَابِ ، و اللّهُ جارُك أي مجيرك
[ أَدَارَ ]
أَدَارَ الرَّحى بكردانيد آسيا را 6 حوَّل
[ أَشَارَ ]
أَشَارَ عَلَيْهِ بِكَذَا اشارت كرد برو بفلان چيزى 6 بفرمود ، أَمَرَهُ و هي المَشْوَرَةُ اشارت و المَشُورَةُ مترادف و الشُّورى مترادف و أَشَارَ إِلَيْهِ بالإِصْبَعِ اشارت كرد به دو بانكشت و هي المُشِيرَةُ انكشت اشارت كننده 5 انكشت دُشنام ، المُومِئ
[ أَعْوَرَ ]
أَعْوَرَ المَوْضِعُ با خلل شد جاى 5 خلل پذيرفت جاى و هي العَوْرَةُ رخنه 5 زمين تباه شده و العَوْرَاتُ جمع 6 العَوْرَةُ سَوْأَةُ الإِنْسَان و كلُّ مَوْضِعٍ يتخوّف مِنْهُ فى ثَغْرٍ أو حَرْبٍ فهو