ترك كند صد و چهارده آيت از كتاب خداى ترك كرده باشد .
و از رسول ص سؤال كردند ازين آيت
« وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ »
، فرمود كه : اين فاتحة الكتاب است ، و هفت آيت است . آنگه آغاز كرد و گفت :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
، يك آيت است ، و فاتحه ميخواند ، و يك يك آيت مىشمرد ، تا به آخر هفت آيت بشمرد .
و بلند خواندن و با آواز خواندن در دو ركعت اولين نماز شام و خفتن ، و در نماز بامداد واجب است .
دليلش اجماع طائفه است ، و طريقهء احتياط از آنكه هر كه به آواز خواند نماز وى باتفاق صحيح باشد ، و اگر نخواند در صحت آن اختلاف است ، پس احتياط با بلند خواندن بود .
و واجب بود آهسته خواندن در غير اين به همين دليل كه گفته شد .
و روا نباشد در نماز فريضه سورتى خواندن كه در وى سجدهء واجب بود ، براى آنكه در ميان نماز سجده افزون كرده باشد ، و اگر نكند واجبى خلل كرده باشد ، و اگر بر آنچه غير از سجده است اقتصار كند بعضى از سورت خوانده باشد ، و اين روا نيست بنزد اين طائفه ، چنان كه گفته شد .
و ركوع كردن واجب است ، و تسبيح گفتن ، و آرام گرفتن واجب است . و سر از سجود برداشتن ، و آرام گرفتن ، و از بعد از آن در سجدهء اول واجب است .
دليل برين همه اجماع اين طائفه است ، و طريقهء احتياط ، و يقين مر برائت ذمت را ، و هيچ خلافى نيست كه رسول ص همچنين كرده است ، و گفته است :
« صلوا كما رأيتموني اصلى »
، نماز چنان كنيد كه مرا مىبينيد كه نماز مىكنم .
و روايت كردهاند كه رسول ص يكى را ديد كه نماز ميكرد و بد ميكرد ، وى را فرمود بآرام گرفتن در ركوع و سجود ، و سر برداشتن از ركوع و سجود . و ظاهر امر در شرع اقتضاى وجوب كند .
فاضلترين لفظى كه در ركوع گويند :
« سبحان ربى العظيم و بحمده » است ، كه در سجود : « سبحان ربى الاعلى و بحمده » و روا باشد كه در ركوع و سجود گويند : « سبحان الله » . و و دليل بر وجوب تسبيح در ركوع و سجود اجماع اين طائفه است ، و طريقهء احتياط . و هر آيتى كه ظاهر آن اقتضاى امر مىكند بتسبيح ، دليل است بر وجوب تسبيح ، بر آن كه عموم ظاهر مقتضى احوال ركوع و سجود باشد . و هر كه آن را از عموم ظاهر بيرون برد محتاج دليل باشد .
و اختصاص آن دو لفظ يكى به ركوع و ديگرى بسجود بر وجه ندبيت است ، از براى آنكه چون اين آيت آمد :
« فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ »
» ، رسول ص فرمود :
« اجعلوها فى ركوعكم »
، يعنى : اين را در ركوع گوييد ! چون :
« سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى »
آمد ، فرمود :
« اجعلوها فى سجودكم »
، اين را در سجود گوييد ! و امر را بر استحباب حمل كنند بدليلى .
و سجده بر هفت اعضا كه آن پيشانى