دم و بلغم رياح اربع . صبا ، دبور و . . .
جهات اربع . مشرق ، مغرب ، شمال و جنوب .
اوتاد اربعه . طالع ، غارب ، عاشر و رابع . ازمان اربعه كه فصول اربعه است .
ايام اربعهء عمر صبا ، شباب ، كهولت شيخوخة .
( رجوع 3 شود به رساله پنجم از رسائل اخوان ص 173 )
مَرْتَبتِ احَديَّت
- ( اصطلاح عرفانى ) وجود اگر به شرط لا لحاظ شود مرتبت احديت نامند كه تمام اسماء و صفات مستهلك در آن ميباشند كه مرتبت جمع - الجمع و حقيقة الحقائق و عماهم ناميدهاند و در آن مرتبت نه صفتى است و نه موصوف .
( شرح قيصرى ص 10 - 11 و كشاف ص 529 )
مَرْتَبتِ اسمِ باطِن
- ( اصطلاح عرفانى ) وجود هرگاه به شرط ثبوت صور علميه لحاظ و مأخوذ شود مرتبت اسم باطن مطلق است .
مَرْتَبَتِ إلهيَّت
- ( اصطلاح عرفانى ) وجود هرگاه به شرط شىء مأخوذ شود دو صورت دارد يا به لحاظ جميع اشياء كه لازمهء اوست مأخوذ گردد اعم از كلى و جزئى كه بنام اسماء و صفات خوانده مىشود اين مرتبت را مرتبت الهيه گويند كه مرتبت واحديت و مقام جمع هم مىنامند .
و مراتب الهى چارست كه چهار حرف الله اشارت بدانست و آن قلب و عقل و روح و نفس است .
( شرح قيصرى ص 10 - كشاف ص 529 ) .
مَرْتَبَتِ إنسانِ كامِل
- ( اصطلاح عرفانى ) مرتبت انسان كامل عبارت از جميع مراتب الهيت است و مراتب طبيعت تا آخر تنزلات وجود كه مرتبت عمائيه هم نامند .
مَرتَبَتِ إنسانيَّت
- ( اين اصطلاح اخلاقى است ) و آن مرتبت كمال انسانى است كه فرمود
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى
.
( رساله نهم از رسائل اخوان ص 240 )
مَرتَبَتِ رُبُوبيَّت
- ( اصطلاح عرفانى ) مرتبت واحديت باعتبار ايصال و رساندن مظاهر اسما را كه عبارت از اعيان و حقايق است با كمالات ممكن و مناسب خود بر حسب استعدادات آنها در خارج ، مرتبت ربوبيت نامند .
( از شرح قيصرى ص 10 )
مَرْتَبَتِ رُوحيَّت
- مرتبت روحيت ظل مرتبت احديت است ، رجوع شود باحديت
مَرْتَبَتِ لا تَعَيُّن
- ( اصطلاح عرفانى ) مرتبت لا تعين عبارت از مرتبت اطلاق و ذاتست و مرتبت تعين اول مرتبت علم است و مرتبت تعين دوم مرتبت واحديت است كه علم حق بذات و صفات خود باشد .
( از كشاف ص 1463 )
مَرْتَبتِ عَمائيَّه
- ( اصطلاح عرفانى ) اول ظهور انسانى را در صورت عقل