باشد و مقام مراد فوق مقام مريد است .
اهل تصوف لفظ مريد و مراد را به دو معنى اطلاق كنند يكى بر مقتدى و مقتدى و ديگر بر محب و محبوب اما مريد عين مقتدى آنست كه ديدهء بصيرتش بنور هدايت بينا گرديده و به نقصان خود نگرد و آتش كمال در نهادش بر افروزد و آرام نگيرد الا با حصول مراد و وجود قرب حق .
ابو عثمان خيرى گويد : مريد كسى است كه دل او مرده باشد از هر چيزى غير از خدا و تنها خداى را بخواهد و قرب او را خواستار باشد و به دو مشتاق باشد .
و بعضى گويند مريد كسى است كه از ارادهء خود وارسته باشد .
جنيد گويد مريد كسى است كه صاحب سير باشد و مراد صاحب طير باشد .
و بالجمله از نظرى عارفان آنست كه قوت ولايت عارف بمرتبت تكميل رسيده باشد و مراحل سير و سلوك را طى كرده و طرق ارشاد و تربيت به نظر عيان بديده و بامداد جذبات الهى از مدارج قلبى و معارج روحى گذشته و بعالم كشف و يقين رسيده و بمشاهده و معاينه پيوسته و بمرتبت شيخى و مقتدائى رسيده باشد .
مراد ، عارفى است كه او را از خود اراده نباشد و بنهايت مقامات رسيده باشد و مقام مراد فوق مقام مريدست .
( از مصباح الهدايه ص 80 ) و بالجمله :
اهل تصوف لفظ مريد و مراد را بر دو معنى اطلاق كنند يكى بر مقتدى و مقتدى و ديگر بر محب و محبوب اما مريد بمعنى مقتدى آنست كه ديدهء بصيرتش بنور هدايت بينا گرديده و به نقصان خود نگرد و آتش كمال در نهادش بر افروزد و آرام نگيرد الا با حصول مراد و وجود قرب حق .
( از شرح منازل ص 124 - لمع ص 342 مصباح الهدايه ص 80 ) و نيز ابو عثمان حيرى گويد : مريد كسى است كه دل آن بيزار باشد از هر چيزى غير از خدا و تنها خداى را بخواهد و قرب او را خواستار باشد و به دو مشتاق باشد .
و بعضى گويند : مريد كسى است كه كلا از ارادهء خود وارسته باشد .
جنيد گويد : مريد كسى است كه در سير باشد و مراد در طير باشد .
( لمع ص 341 مصباح الهدايه ص 79 - 82 ) .
وحى فرستاد كه يا موسى : خواهى كه بجايى رسى ؟ مراد خود فداى مراد ازلى ما كن و ارادت خود در باقى كن .
( از عده ج 3 ص 35 )
مُراعاتِ نَظير
- ( اصطلاح ادبى ) از جمله محسنات معنوى مراعات نظير است كه تناسب و توفيق هم نامند و ايتلاف و تلفيق هم نامند و آن جمع ميان امرى باشد با آنچه مناسب با اوست مانند شمس و قمر
« الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ »
رجوع به ( المعجم ص 283 ) شود ( از مطول ص 352 ) در ابدع آرد مراعات نظير جمع كردن