بشريت است .
ساقيا مى ده كه جز مىنشكند پرهيز را * تا زمانى كم كنم اين زهد رنگآميز را
دين زردشتى و آئين قلندر چند چند * توشه بايد ساختن مر راه جانآويز را
سنائى گويد :
اين رنگ نگر كه زلفش آميخت * وين فتنه نگر كه چشمش انگيخت
وين عشوه نگر كه چشم او داد * دل برد و بجانم اندر آويخت
نسازد عشق رنگ از هيچ رويى بهر مخلوقى * كه رنگ عشق بىرنگى وجود اندر عدم سازد
.
رَوابِط
- ( اصطلاح ادبى ) روابط عبارت از حروف يا كلماتىاند كه جملات و كلمات را با يكديگر پيوند دهند از جمله روابط در عربى ضمايراند و روابط جملات ضمائر و اشارات و حروف عطف باشند .
رجوع شود به ( مغنى باب چهارم ص 259 - مطول ص 230 )
رَواتِب
- ( اصطلاح فقهى ) جمع راتبه است و عبارت از سنتى است تابع فريضه و عبادات موقت بوقت مخصوص را رواتب نامند و رواتب يوميه نمازهاى مستحباند كه دو برابر نمازهاى واجب يوميهاند ، ظهر 8 ركعت قبل از نماز ظهر و 8 ركعت قبل از نماز عصر و چهار ركعت بعد از مغرب و 12 ركعت بعد از عشا و 8 ركعت نماز شب و دو ركعت شفع بعد از نماز شب و يك ركعت وتر و دو ركعت نافله صبح قبل از صبح كه مىشود 34 ركعت و هر دو ركعت نافله را تشهد و تسليم است به جز وتيره ( از كشاف ج 1 ص 583 - شرح لمعه ج 1 ص 42 ) .
رَواضِع
- ( اصطلاح فقهى ) منظور دايهها و خدام قلباند ( رجوع شود به ترجمهء آراء اهل مدينهء فاضله ص 216 ) .
رَوافِض
- ( اصطلاح كلامى ) فرقهء بزرگى از فرق اسلامند كه شيعه باشند .
( از كشاف ج 1 ص 621 )
رَوايَت
- در لغت نقل است و در عرف فقها مسئلهايست فرعى كه از فقيه نقل شود و اطلاق بر قول و فعل نبى نيز شود .
( از كشاف ج 1 ص 6700 )
رُوح
- ( اصطلاح فلسفى و عرفانى ) يكى از مسائل مهم فلسفى كه افكار و انظار فلاسفه را به خود متوجه كرده است مسأله روح است كه هم از لحاظ ماهوى و هم وجودى مورد بحث قرار گرفته است در مورد اول كه بحث از لحاظ ماهوى باشد اقوال و آراء پراكنده و مختلفى اظهار شده است و هيچ كدام مسأله را بطور تحقيق حل نكردهاند شرايع و مذاهب نيز در مورد ماهيت و ذات روح ساكت شدهاند چنان كه در قرآن مجيد است
« قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي »
.
آنچه براى اهل نظر مسلم شده است آنكه غير از اعضاء و جوارح و ابدان مادى امر ديگرى هست كه منشأ احساسات و ادراكات و تعقلات و حركات و سكنات و فعل و انفعالات ارادى و غيره است و اين امر مسلم است كه منشأ ادراكات و تعقلات و آثار و خواص ديگر در تمام موجودات يكسان نيست و نيز مسلم است كه هر يك از موجودات را آثار خاصى