1 - كميت و آن مردد است بين ده نوبت و پانزده نوبت و عمل به احتياط در عدد اول است .
2 - كيفيت و آن مقدارى است كه استخوان طفل را محكم نموده و گوشت بروياند
« ما شد العظم و انبت اللحم »
. زمان و آن يك شبانه روز است و حصول هر يك از اين حالات در صورتى موجب نشر حرمت مىشود كه مقرون بشرائط ذيل باشد .
1 - منشأ شيرى كه طفل از آن ارتضاع مىكند بايد حمل از نكاح صحيحى باشد .
پس اگر از پستان بر حسب اتفاق به غير حمل شير آيد يا حمل مستند بنكاح صحيحى نباشد اثرى نخواهد داشت .
2 - طفل بايد شير را از پستان بمكد پس اگر دوشيدهء آن را بنوشد هر چه قدر هم باشد بىاثر خواهد بود .
3 - ارتضاع ميبايست در ظرف مدت دو سال شيرخوارگى به عمل آيد و الا اثرى نخواهد داشت .
4 - اتحاد فحل به اين معنى كه تمام رضعات تا به حد كمال رسد صاحب لبن كه عبارت از شوهر است يكى باشد .
پس اگر زنى بچه را شير داده باشد اما نه به حد كمال و بعد آن را از شيرى كه صاحب لبن ديگرى است تكميل و به حد نصاب رسانده باشد نشر حرمت نخواهد نمود .
5 - توالى رضعات يعنى پى در پى به اينكه بين رضعات از پستان زن ديگر شير نخورده باشد . اما فصل با كل و شرب ضرر نخواهد داشت .
6 - هر رضعهيى بايد كامل باشد به اين كه طفل سير شده و پستان را رها كند .
7 - بايد شير خالص بوده و چيز ديگرى به آن ممزوج نشده باشد .
وقتى موضوع رضاع تحقق يابد لا محاله بايد با يكى از عناوين نسبى مطابق باشد .
بنا بر اين ، مرضعه يعنى زنى كه بچه را شير داده مادر و شوهرش پدر و فرزندانشان برادر و خواهر طفل شيرخوار خواهند شد و كليه احكام حرمت نكاح بطورى كه در نسب است بر آنها مترتب خواهد گرديد .
خواهر رضاعى مرتضع بر برادر نسبى او حرام نمىشود زيرا بين آنها بطور مستقيم اخوتى نيست بلكه خواهر رضاعى ، خواهر برادر او است و اين عنوان يعنى خواهر برادر بودن از عناوين نسبى هفتگانه نبوده تا مبنى بر اساس انطباق موجب نشر حرمت گردد مگر بطور عموم منزله .
در صورتى كه زنى دو طفل را شير داده باشد ولى صاحب لبن يكى نباشد در اين صورت هر يك از آن دو طفل بر زن و اصول و حواشى آن زن و همچنين بر آن شوهرى كه شير او را نوشيده حرام ميشوند و لكن هيچ كدام از آنها بر ديگرى حرام نيست زيرا صاحب شير كه شوهر باشد متعدد است . بنا بر اين اخوه مادر رضاعى موجب تحريم نيست و بر عكس از ناحيه پدر رضاعى موجب تحريم خواهد بود .
ارتضاع دو طفل از شير فحل واحد موجب نشر حرمت است اگر چه مرضعه آنها متعدد باشد به شرط اينكه ارتضاعشان از هر يك به حد كمال و نصاب رسيده باشد .
فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — صفحة 914
مساهمون: سيد جعفر سجادى
ص٩١٤