تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — صفحة 688

مساهمون:

ص٦٨٨
سنت در حج شروع كرد ، واجب بود بر وى آن را اتمام كردن ، و اگر از وى فائت شد قضايش لازم نبود وى را . شرائط وجوب حج آنست كه آزاد باشد ، و بالغ ، و كامل عقل ، و استطاعت آن دارد . و در اين خلاف نيست . و استطاعت به آن باشد كه تندرست بود ، و راه گشاده بود و ايمن ، و زاد و راحله ، و آنچه كفايت بود وى را ، كه شرط حسن امر بعبادت قدرت است ، و توانايى بر عبادت . و چون خداى تعالى در امر كردن به حج استطاعت شرط كرده است ، و گفته :
« وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا »
. و هر كه تمكن ندارد نفقهء خود را و عيال خود را ، استطاعت ندارد ، چون نفقهء عيال بر وى فريضه باشد . و از رسول ص پرسيدند : « ما السبيل » ؟ سبيل چيست ؟ فقال : « الزاد و الراحلة » ، سبيل زاد و راحله است . امام قول خداى تعالى :
« وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ »
، يعنى : آواز ده و اعلام كن مردمان را به حج كردن ، تا بيايند به تو و پياده‌گان و بر هر شترى باريك ميان . مراد به اين آيت اهل مكه و حاضران مكه‌اند . و نيز هيچ منع نيست از آنكه حج سنت پياده كنند . و شرايط صحت حج اسلام است ، و كمال عقل ، و وقت ، و نيت ، بىخلاف ، [ و شرطى ديگر ] و آن ختنه كردن باشد باجماع آل محمد . ( معتقد اماميه ص 29 ، 300 ) و نزد اهل ذوق ، سير و سلوك الى الله را گويند كه از روى ارادت بهدايت و عنايت بارى بر آرى و قدم از شهرستان هستى بدر نهى ، و گام ناكامى در بيابان نيستى زنى ، تا بموضوع احرام رسى و مجردانه لباس بىاساس ناس و دلق خلق از گردن خود بدر كنى و احرام تجريد و خلعت تفريد خليلانه درپوشى ، و عالمانه از بين العلمين عبور فرمائى ، و عارفانه بر عرفات معرفت بر آيى و كبش نفس را قربان سازى ، و صوفيانه بصفاى دل و مروهء جان فرود آيى و احجار افعال ناپسنديده آورى و چون درآيى گرد ود بر آيى ، و بمحبت كرم و الطاف قدم بطواف مشغول گردى ، چون و اصل شاهد حجر الاسود شوى ، مستانه به قبلهء او قبله نهى و بعد از اداى فرائض و سنن بوجه احسن دست در حلقهء توكل زنى ، و خرم و شادان مراجعت كنى .
حاجى خانهء دل اين باشد * حج ياران ما چنين باشد
( از رسائل ج 1 ص 8 )

حَجِّ استيجارى

- ( اصطلاح فقهى ) حج نيابى حج يكى از عباداتى است كه با شرايطى نيابت در آن جايز است و اجارت كسى كه حج كند ، روا بود ، زيرا كه اصل جايز بودن اجارت است در همه چيزى . هر كه در بعضى اجارت منع كند محتاج دليل باشد . و مستاجر چون احرام گيرد مستحق اجرت شود ، و همچنين اگر بميرد بعد از آنكه احرام گرفته باشد و در حرم رفته . و حج از ذمت آن كس كه از براى وى حج ميگيرد ساقط گردد . ( از معتقد الاماميه ص 333 )

حَجِّ إفراد

- ( اصطلاح فقهى ) رجوع به حج شود

حِجاب

- ( اصطلاح عرفانى ، فقهى ) در عرفان و در اصطلاح مانع ميان عاشق و معشوق
فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — صفحة 688 | سيد جعفر سجادى