( رجوع شود به عدة الابرار ج 4 ص 345 )
بَيْتُ الرَّجاء
- مقام فناء در ذات و صفات است .
بَيْتُ الشَّرَف
- نيز مقام فناء در ذات و صفات است .
بَيْتُ العِبادَة
- رجوع به بيت الخدمة شود .
بَيْتُ العِزَّة
- عبارت از قلب و اصل بمقام جمع است در حال اتصال به حق كه بيت الشرف هم گويند و بيت الكرامة هم نامند ( تفسير حدائق ص 589 - 733 ) .
*
هر كه فانى شود بود و اصل * خوش فنائى كه باشد اين حاصل
بَيْتُ اللّه
- اين اصطلاح را اهل ذوق كنايت ار عقل اول دانند چنان كه بيت العتيق و بيت المعمور و بيت اول و مسجد الاقصى و آدم و رسول خدا و ملك مقرب و عرش عظيم و قلم و نور ، همه نام عقل اول بود .
بَيْتُ الْمَعْمُورْ
- اشاره بقلوب عارفين است كه معمور است به معرفت و محبت به پير طريقت گفت : سه چيز است كه سعادت بنده در آنست و روى عبوديت روشن به آنست ، اشتغال زبان بذكر حق ، استغراق دل به مهر حق ، و امتلاء سر از نظر حق ، نخست از حق نظر آيد و دل به مهر بيارايد و زبان بذكر دارد . ( از عده ج 9 )
بَيْتُ الْمُقَدَّس
- عبارت از قلب پاك است و قلبى كه متعلق به غير خدا نباشد كلا و جزوا .
شاه نعمت اللّه گويد :
در دلم غير آن نمىگنجد * گر بدست ار نكو نمىگنجد
معبد يهوديان را نيز بيت مقدس گويند و معنى عرفانى آن بعد از اين نامگذارى بوجود آمده است بهر حال محلى است مقدس كه حضرت رسول اكرم نيز در نخست بدان سوى نماز ميگزارد ، اين محل مقدس همچنانكه مورد احترام و توجه مسلمانان است مورد توجه و احترام يهوديان بوده است مسلمانان نيز اين مكان را مقدس ميدانند . قضات و كاهنان بسيارى در يهود خدمت اين محل كردند در مدت 480 سال .
گويند حضرت موسى پس از هجرت از مصر و كشمكشهائى كه در زندگى پيامبرى براى او پيش آمد كرد بدانجا بماند تا بمرد .
در حدود 30 تن از بزرگان يهود بدين بنا خدمت كردند البته در طول 480 سال . پادشاهان بسيارى از قوم بنى اسرائيل بر اين سرزمين حكمروائى كردند تا آنگاه كه بدست بخت النصر ويران شد .
( رجوع شود به قاموس كتاب مقدس )
بَيْتُ السِّر
- ( اين اصطلاح از اصطلاحات مذهبى صابئيان است ) و خانهء بوده است كه صابئيان هياكل عبادت خود را كه هياكل ستارگان بوده است در آن مىنهادند و بيگانگان را بدان راهى نبوده است .
بَيْتُ الْحَياة
- ( از اصطلاحات نجومى