را ديده باشند .
( از كشاف ج 2 ص 1311 )
الْتِقاءِ ساكِنَيْن
- ( اصطلاح ادبى ) يعنى برخورد دو ساكن ، در زبان عرب دو ساكن اگر با يكديگر برخورد كردند يا يكى حذف مىشود و يا در ديگر ادغام مىشود .
در صورتى ادغام جائز است كه حرف اول از دو حرف ساكن از حروف مد و لين « الف ، واو و يا » باشد و اگر چنين نباشد يكى حذف شود و اگر حرف آخر يك كلمه ساكن باشد و حرف اول كلمهء ديگر بعد از او ساكن باشد و از لحاظى اين دو كلمه در تلفظ متصل بهم شوند حرف ساكن كلمهء اول بكسر خوانده شود .
( از شرح تصريف ص 90 - دستور ج 1 ص 157 )
الْتِقاط
- ( اصطلاح فقهى ) برچيدن ، برداشتن ، حفظ ، حضانت و لقطه برداشتن رجوع به لقطه شود .
التِماس
- ( اصطلاح اصولى ) التماس طلب فعل باشد با تساوى و در عرف خواستن با نوعى فروتنى باشد نه به حد دعا .
( از كشاف ج 1 ص 1296 )
الْجاء
- ( اصطلاح ادبى و كلامى ) وادار كردن بر كارى و اكراه كردن بر آن .
( از دستور ج 1 ص 156 )
الْحاق
- ( اصطلاح ادبى ) الحاق در لغت ملحق كردن و پيوستن باشد و نزد صرفيان زياد كردن يك يا دو حرف است به تركيب بطور زيادت غير مطرده .
( از كشاف ج 2 ص 1302 )
الحانِ مُوسيقى
- اين اصطلاح را اخوان الصفا در رسالهء موسيقار خود به كار بردهاند و از اصطلاحات فن موسيقى است و بطور كلى اطلاق بر نغمههاى مختلف شود .
اخوان الصفا گويند طبايع انسانها و حيوانات مختلف است و در هر مزاجى نغمهء خاص اثر كند آن نغمهء كه ملايم با طبع او بود و چه بسا پارهء از انسانها و حيوانات از الحانى لذت برند كه پارهء ديگر نبرند و بلكه رنج كشند .
اخوان گويند : مردمان در هنگام دعا و تسبيح و قرائت كتب آسمانى الحانى از موسيقى را مينواختند و آن الحان را بنام « محزن » ميناميدند و آن لحنى است كه قلوب را لطيف و رقيق كند و چشمان را بگريه آرد و نفوس را به توبت و انابت دارد و درون را صاف گرداند .
آنها گويند اصولا فن موسيقى را حكما براى همين امور استخراج كردهاند كه در نزديك هياكل و در هنگام قربانيها و دعاها بنوازند .
و لحنى ديگر استخراج كردهاند كه در هنگام جنگها و سوق نظاميان مينواختند بنام « مشجع » كه در نفوس نظاميان دليرى برانگيخته آنها را بسوى جنگ سوق ميداد و لحن ديگر را استخراج كردند كه در بيمارستانها به كار ميبردند و در هنگام نيمه شبها براى تخفيف درد و رنج و پايدارى در امراض و حتى بسيارى از امراض را بواسطهء آن شفا ميدادند .
و لحنى ديگر كه براى مصائب و احزان و در ماتمها به كار ميبردند براى تسكين غم و اندوه .