و اندر مشورت - و خصومت ، و عتاب « 1 » ، و اندر ستايش - و نكوهش ، و اندر بزرگ كردن سخن - و خرد « 2 » كردن ، و هر چه بدين ماند .
و خطابه « 3 » را جداگانه علمى است « 4 » ، و كتابى - كه ما را اينجا « 5 » به كار نيايد ، و دانستهايم كه اگر اندر غرضهاء « 6 » خطابه اولى و مشهور به كار برده آيد « 7 » نيك بود ، و « 8 » ليكن شرط نيست كه هرآينه چنان بايد .
و اما « 9 » مخيلات مقدّمات قياس « 10 » شعرىاند « 11 » . و آن را خاصّه كتابيست و ما را اكنون به كار « 12 » نيست . و اگر مقدّمات راست اندر شعر « 13 » افتد ،
هامش
( 1 ) - عقاب - م - ك .
( 2 ) - خورد - آ .
( 3 ) - خطابت - د .
( 4 ) - علتىست - د ، - سياست مردم و فروع شريعت - و مشورت - و خصومت - و عتاب - و ستايش - و نكوهش - و بزرگ كردن سخن - و خرد كردن و هر چه بدين ماند ظاهر گردد ، و خطابت را جدا علميست - ن .
( 5 ) - اينجا ما را - كب .
( 6 ) - عرضهاء الخ - آ - ل - كب ، - اگر در غرضهاى خطابت - ن ، - كه اندر غرضهاى خطابت - د .
( 7 ) - مشهورى الخ - د ، - مشهورى به كار برند - ن .
( 8 ) - بى : و - ن .
( 9 ) - بايد اما - م - ك ، - بود اما - ن ، - بايد و الا - آ .
( 10 ) - بى : مقدمات - كب ، - مقدمات قياسى - م - ك .
( 11 ) - بود - ن .
( 12 ) - كنون در كار - د .
( 13 ) - در شعر - ن ، - اندر شعرى - م - ك .