از اوقات منطبق بودى و اندر آن وقت كسى خواستى كه با او « 1 » حديثى « 2 » كند كه كس نداند لابد او را بدست اشارت بايستى كرد تا او گوش بگشادى و حديث « 3 » بشنيدى و اين دشوار گشتى « 4 » و چون حيوان را دايم تنفس « 5 » است چنانك « 6 » يك ساعت « 7 » مهلت نپذيرد از آن سبب بينى را انطباق نبود « 8 » چنانك دهان را و اگر او را انطباق بودى و هر دو منطبق شدندى اندر خواب يا « 9 » اندر حالهائى « 10 » كه حيوان را افتد آنگاه از نفس زدن باز ماندى و حيوة باطل شدى و چشم « 11 » را بانطباق و حجاب « 12 » از هوا « 13 » حاجت بود تا بدان « 14 » مصون باشد « 15 » از اذى « 16 » و كره و قذاها « 17 » و لطيفتر اجزاى « 18 » دماغ است و حاجتمندتر بحفظ و پوشش .
هامش
( 1 ) - س : به آن كس .
( 2 ) - م : حديث .
( 3 ) - ت : حديث او .
( 4 ) - س : بودى .
( 5 ) - س : دايم بيدار و نايم احتياج بنفس .
( 6 ) - ت و س : همه جا « چنان كه » بجاى « چنانك » .
( 7 ) - چنين است در نسخهء م و ت . س : يك لحظه و زمان و لمحه و اوان .
( 8 ) - س : نيست .
( 9 ) - س : يا بيدارى يا .
( 10 ) - س : حالهاى . م : حالها .
( 11 ) - م : جسم .
( 12 ) - ت : جهات آواز هوا .
( 13 ) - ت : جهات آواز هوا .
( 14 ) - س : بدان محروس و .
( 15 ) - ت : بود .
( 16 ) - ت : اذى و كروها و قذاها . س : اذى و كرد و غبارها . كره بفتح اول و ثانى بمعنى چرك و وسخ ( از برهان قاطع ) . قذى محركة خاشاك و خاشاك چشم . . .
( منتهى الأرب ) .
( 17 ) - ت : اذى و كروها و قذاها . س : اذى و كرد و غبارها . كره بفتح اول و ثانى بمعنى چرك و وسخ ( از برهان قاطع ) . قذى محركة خاشاك و خاشاك چشم . . .
( منتهى الأرب ) .
( 18 ) - س : لطيفتر از اعضاء .