راست « 1 » بمعنى يكىاند ، دوئى « 2 » ايشان بسبب چيزى جزوى « 3 » بود - كه مقارن يكى بود - دون ديگر ، چنان كه بعلمهاء پيشين گذشته است ؛ و اينجا اين حال « 4 » نيست كه هر دو صورت « 5 » اندر ان يكى مادّتاند « 6 » ، و پيوند دارند با يكى گونه حالهاء « 7 » مادتى ، و هر دو بيك جاىاند « 8 » - و اندر يك چيزاند .
پس « 9 » ميان اين « 10 » دو صورت دوئى نبود ، و محال بود كه دو بوند - بىجدائى .
پس پديد آمد كه نشايد كه اندر يافت « 11 » صورت آلت بآلت بود ، و « 12 » چون نشايد كه جسمى را قوّتى بود بىنهايت ، و قوّت خرد « 13 » بىنهايتست ؛ - كه معقولاتش بىنهايتاند . « 14 » . و هر كدام را كه خواهد اندر يابد ، پس آن جاى « 15 » كه پذيراى معقولات است « 16 » جداست از جسم . و به خود
هامش
( 1 ) آلت را - د .
( 2 ) و روئى - آ ، - و دوئى - ه - ط .
( 3 ) بى : جزئى - م - ك ، - چيزى خورد - آ - ه .
( 4 ) حالى - د .
( 5 ) صورتاند - آ - ه .
( 6 ) بى : يكى - ط ، - مادتاند و يكى آن مادتاند - آ - ه ،
( 7 ) حالها و - آ - ه .
( 8 ) يكجايند - ه .
( 9 ) خيرانديش - د .
( 10 ) آن - آ - ه .
( 11 ) اندر بابست - د .
( 12 ) بى : و - د .
( 13 ) خرد خود - م - ك ، - جزو - كب ، - قوتى بود نهايت خرد خود - آ - ه .
( 14 ) بىنهايت آيد - د .
( 15 ) جان - ل ، - جائى - آ ه ، - جان جاى - ق .
( 16 ) بى : است - آ - ه .