و هفتم كه : چون « 1 » سال بر آيد - و از چهل بگذرد « 2 » ، قوتهاء تنومندى - همه نقصان گيرند - با نقصان « 3 » همه اندامهاش .
و قوّت خرد آلت را ، و خود را - و اندر يافت را ، « 4 » اندر يابد ؛ و چون چيزى قوى « 5 » اندر يابد قوىتر شود ، و ضعيف را آسانتر اندر يابد « 6 » ، و باشد كه « 7 » سپس چهل سال قوىتر شود ، بلكه بيشتر « 8 » چنين بود . - الّا كسانى را « 9 » كه خرد ايشان را « 10 » آلت به كار آيد ، و آلت تباه « 11 » شده بود ، - و به كار آمدن آلت سپستر بگوئيم .
و چون چيزى « 12 » بگاه تباه شدن آلت كار نكند ، دليل آن نبود كه او را خودبخود كارى خاصّ نيست ، كه « 13 » باشد كه شغل وى با آلت ورا از خاصّ فعل خويش « 14 » باز دارد ، چنان كه كسى غمگين شود - از « 15 » كارها
هامش
( 1 ) بى : كه چون - د ، - كه چون جون - كب .
( 2 ) چهل كه بگذرد و - د ، - چهل بكذرد و - آ .
( 3 ) گيرند يا نقصان در « د » مكرر است .
( 4 ) بى : را - ل .
( 5 ) بى : قوى - م - ك .
( 6 ) آسانتر اندر يابد - در « ه » مكرر است .
( 7 ) بى : كه - ط .
( 8 ) پيشتر - د .
( 9 ) بى : را - ل .
( 10 ) انسان را - د .
( 11 ) بى : تباه - ل .
( 12 ) آلت است سپستر الخ - آ ، - آلت سپستر بگويم و چون جزئى - د .
( 13 ) كارى بود خاص كه - ل .
( 14 ) خويشتن - د - كب ، - از فعل خاص خويش - خ ل .
( 15 ) آن - م .