سلسله صفويه
تأسيس اين دولت از « شاه اسمعيل » است از اولاد واحفاد « شيخ صفى الدين » اردبيلى كه از بزرگان اهل تصوف بوده ، پدر شاه اسمعيل « سلطان حيدر » در نزاع با « شيرروانشاه » كشته شد . شاه اسمعيل - پسر وى كه رشيد بود ، با مريدان به طلب خون پدر رفت وشيروانشاه را در سنهء « 906 » مغلوب نمود وآذربايجان را تسخير كرد . در تبريز به سلطنت قرار گرفت ، در سنهء « 908 » بر تمام عراق عجم مستولى گرديد . فارس واصفهان را نيز متصرف شد . بغداد نيز گرفت . خراسان را به دست آورد ويكدفعه از سلطان عثمانى شكست خورد ، ولى باز تدارك نمود واو را شكست داد و درترويج مذهب اثنى عشريه كه نهايت تعصب را داشت ، بسيار كوشيد . مدت سلطنت او « 24 » وفاتش « 930 » هجرى بوده . شاه طهماسب - پسر او ، جلوسش « 930 » مدت سلطنت « 54 » فوتش « 984 » قزوين را پايتخت نمود . دست اندازيهاى ازبكان را به خراسان دفع نمود ، با « سلطان سليمان عثمانى » پس از جنگ صلح نمود . شيروان وگرجستان را تسخير كرد . شاه اسماعيل ثانى - پسر شاه طهماسب جلوس او « 984 » مدت پادشاهى « يكسال و نيم » فوت او « 985 » شاهزادگان صفوى را بىجرم و گناه مىكشت و به سبب افراط در مسكرات ، هلاك شد .