فكنت الرّجاء للمبتئس ، ( 1 ) و البلاغ للملتمس . ندعوك حين قنط الأنام ، و منع الغمام ، و هلك السّوام ، ألّا تؤاخذنا بأعمالنا ، و لا تأخذنا بذنوبنا . و انشر علينا رحمتك بالسّحاب المنبعق ، و الرّبيع المغدق ، ( 2 ) و النّبات المونق سحّا ( 3 ) وابلا ، تحيى به ما قد مات ، و تردّ به ما قد فات . اللّهمّ سقيا ( 4 ) منك محيية مروية ، تامّة عامّة ، طيّبة مباركة ، هنيئة مريعة ، زاكيا نبتها ، ثامرا فرعها ، ناضرا ورقها ، تنعش بها الضّعيف من عبادك ، و تحيى بها الميّت من بلادك ( 5 ) اللّهمّ سقيا منك تعشب بها نجادنا ، ( 6 ) و تجرى بها وهادنا ( 7 ) ، و يخصب بها جنابنا ، ( 8 ) و تقبل بها ثمارنا ، و تعيش بها مواشينا ، و تندى ( 9 ) بها أقاصينا ، و تستعين بها ضواحينا ، من بركاتك الواسعة ، و عطاياك الجزيلة ، على بريّتك المرملة ( 10 ) ، و وحشك المهملة .
هامش
( 1 ) حاشيهء مج : مبتئس ، حزين .
( 2 ) همان : يحتمل أن يراد بالربيع هنا المطر ، المغدق ، كثير الماء .
( 3 ) همان : سحّا ، ريختن ، مصدر أو حال
( 4 ) همان : السّقيا بالضم ، الاسم من السقى .
( 5 ) « پس بودى تو اميد براى نوميد شونده ، و رسانيدن براى التماس كننده . مى خوانيم تو را آن هنگام كه نوميد شدند آفريدگان ، و باز داشتند از باريدن ابرهاى آسمان ، و هلاك شدند چرندگان ، كه فرا نگيرى ما را به عملهاى ما ، و فرا نگيرى ما را به گناهان ما ، پراكنده كن بر ما رحمت خود را به ابرى آب ريزاننده ، و بهارى بسيار باران آورنده ، و گياه عجب آورنده ، باران بزرگ قطره ، زنده شود به او آنچه مرده شد ، و باز گردد به او آنچه فوت شد . بار خداى طلب آب مى كنم از تو كه زنده كنندهء سيراب كننده باشد ، تمام كنندهء به همه وارسنده ، پاكيزه كنندهء بركت دهنده ، گوارندهء فراخى آورنده ، افزاينده رستهء آن ، ميوه دهنده شاخ آن ، تازه كننده برگ آن ، بردارى به آن ضعيف را از بندگان تو ، و زنده گردانى به آن مرده شده را از شهرهاى تو . »
( 6 ) حاشيهء مج : نجاد جمع نجد ، للمرتع من الأرض .
( 7 ) همان : الوهد ، زمين نشيب ، الوهاد جمع
( 8 ) همان : الجناب ، گرداگرد سراى و ناحيه .
( 9 ) همان : تندية ، نمگين و تر گردانيدن .
( 10 ) همان : أى قليلة المطر عديمة الزاد .