منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1006

« فإنّ النّاس يوشك أن ينقطع بهم الأمل ، » پس بدرستى كه مردمان نزديك است كه منقطع شود به ايشان اميد . « و يرهقهم الأجل ، » و برسد به ايشان مرگ . « و يسدّ عنهم باب التّوبة . » و بسته شود از ايشان راه بازگشت . « فقد أصبحتم في مثل ما سأل إليه الرّجعة من كان قبلكم ، » پس بدرستى كه شما صباح كرده‌ايد در مثل آنچه كرده‌اند بازگشت به سوى آن ، آن كس كه بوده پيش از شما . أى أصبحتم في حال الحياة من الصحة و التمكّن من العمل ، و هو ما يتمناّه من مضى قبلكم بقولهم : يا لَيْتَنا نُرَدُّ . . . ، هَلْ يَنْظُرُونَ إِلّا تأَوْيِلهَُ يَوْمَ . ( 1 ) « و أنتم بنو سبيل ، على سفر من دار ليست بداركم ، » و شما راه گذرانيد ( 2 ) بر سفر كردن از خانه‌اى كه نيست آن خانهء قرار شما . « فقد أوذنتم منها بالارتحال ، و امرتم فيها بالزّاد . » پس بدرستى كه آگاهانيده شديد به رحلت كردن از آنجا ، و مأمور شديد به توشه گرفتن در آنجا . شعر :