منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 241

قال رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - : ( 1 ) « الحكمة ضالّة كلّ حكيم » يعنى داشت و از وى گم شده بود ، و در كلام فرقانى آيهء إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ ( 2 ) و كلمهء « اذكر » در هر محلّى كه وارد است اشارت است بدين معنى . و فى الفتوحات المكّية : « قال اللّه تعالى : ( 3 ) إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ و الذكر لا يكون إلّا لمن كان على حالة منسيّة ، و لو لم يكن كذلك ، لكان معلّما لا مذكّرا . فدلّ على أنهّ تذكّرهم ( 4 ) به حال إقرارهم بربوبيته تعالى عليهم حين قبض الذرّية فى ظهر آدم فى الميثاق الأزل . » در آيهء كريمهء ( 5 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ اشعارى است به آنكه تذكّرشان قلب است كه لبّ عقل است ، و همچنين قوله تعالى : ( 6 ) إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ . پس هر كس را كه نقاب آب و گل ، حجاب ديدهء دل نشد و بر سذاجت اصليهء فطرت الهى باقى ماند ، تمام آنچه در منازل اسفار او من الأزل بر او وارد شده و مشهود او گشته ، منسىّ او نمى گردد . عن ابن عبّاس - رضى اللّه عنهما - : ( 7 ) « قال : قلت يا رسول اللّه أين كنت و آدم فى الجنّة قال : كنت فى صلبه و أهبط إلى الأرض و أنا فى صلبه ، و ركبت السفينة فى صلب أبى نوح و قذفت فى النار فى صلب أبى إبراهيم ، صلّى اللّه عليه و عليهم أجمعين » .