و بهتر داشته باشند و همين امر سبب شود كه از ايمان باز مانده و جهان را به آخرت بفروشند و خداى متعال را فراموش گردانند .
و در پى هوى نفس و خواهش دل بروند و خواهانى ديگر كه در پى علم و دانش روان شده و آن قدر در تحقيق پيش مى روند تا آنجا كه محال نيز بر آنها سهل گشته و موفق و پيروز در علم شوند و علم است كه راه نكو را نشان داده و درستى و ايمان و خدا شناسى را مى آموزد و تو اى خردمند و مؤمن و پارسا دنيا و هر چه در آن است حقير بشمار و در پى هوى نفس و خواسته دل مرو كه خداوند را از ياد خواهى برد و بدان كه در پى علم رفتن خود شناسى است و چون توانستى خويش را بشناسى خداى صاحب دو جهان را هم خواهى شناخت .
منتخب نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 156
مساهمون: احمد على بابائى
ص١٥٦