سرپيچى
آنان كه ز راه علم گمنام شدند * جوياى سعادتند و ناكام شدند
گردنكشى از امر الهى كردند * كوشاره علم عكس آن خام شدند
اذا أرذل الله عبدا ( إلخ ) هر زمان كه خداوند بزرگ كسى را پست و فرومايه نمايد ، علمش را بگيرد و دانش از او كاسته گردد ، كه موفق نتواند شد و كارش بگره افتد و رأيش باطل گردد كه نادان است در هر كار و رفتارى و از دانش و علم بى بهره خواهد بود كه همه خصايل بد و ناپسند بر كسى است كه از اوامر الهى سرپيچى نموده و ستايش خداى بزرگ را نكند كه گمراه گردد و از دين خود چيزى نداند كه سعادت روزگار و آخرت را از دست بدهد بدون آنكه خويش با خبر باشد كه چرا كارش بدرستى نمى آيد و گره خوردهتر مى گردد ، نيز پرهيزگار و پارسا و خردمند كسى است كه سر نپيچد از فرمان خداوند تبارك و تعالى و خود را گمراه و فرومايه نگرداند ، پس : آنان كه از راه علم و دانش گمنام شدند و چون جوياى سعادت بوده ناكام ماندند سرپيچى از اوامر خداوند بزرگ نمودند و چون در راه علم و دانش كوشا و پر تحركند كه بلعكس از آن سودى نبرده و نفهميده بلكه برداشت آنها بيهوده و گمراه كننده مى باشد كه سقوطى است بسوى نادانى و از نادانى تباهى و نيستى ببار آيد .