و احتكارا ؛ أولئك الَّذين ملكت الدّنيا زمام قلوبهم ، حتّى أوردتهم النّار بذنوبهم . « 1 » پيامبر « ص » : امّت من در دنيا سه گروهند : گروه نخست ، دوستار گرد آوردن و ذخيره كردن مال نيستند ، و در فراهم آوردن و احتكار كردن آن تلاش نمىكنند ؛ و آنچه از دنيا مايهء خرسندى ايشان است ، خوردن به اندازهء رفع گرسنگى و پوشيدن براى پوشاندن خود است . و بهره مندى ايشان از مال به آن است كه آنان را ( با زندگيى ساده ) به آخرت رساند . اينان كسانيند كه ( در آن جهان ) آسوده خاطرند ، نه ترسى دارند و نه در اندوه به سر مىبرند .
گروه دوم ، كسانى هستند كه مال را از پاكيزه ترين راهها گرد مىآورند ، و با بخشيدن آن به خويشاوندان صلهء رحم مىكنند ، و آن را به برادران خود مىدهند ، و مقدارى از مال خويش را به فقيران مىبخشند ؛ در نزد اينان خاييدن سنگ داغ آسانتر است از كسب يك درهم از راه حرام ، يا نپرداختن حقّ مال ، يا نگاهدارى مال تا دم مرگ ؛ و اين گروه ( با وضعى كه گفته شد ) ، اگر با دقّت به حسابشان رسيدگى شود دچار عذاب مىشوند ، و اگر مورد عفو قرار گيرند ، جان سالم به در مىبرند .
و امّا گروه سوم ، آن كسانند كه جمعآورى مال را از حرام و حلال دوست مىدارند ، و حقوق واجب مال را نمىپردازند ؛ اگر انفاق كنند از روى اسراف است و شتابناك ، و اگر آن را نگاه دارند از روى بخل است و احتكار ؛ اينانند كه دنيا افسار آنان را به دست گرفته است ، و مىبرد تا ( به دليل اين همه گناه ) به دوزخشان درافكند .
هامش
« 1 » « بحار الأنوار » 103 / 23 - 24 ؛ « عدّة الدّاعي » / 92 - 93 ، با اندكى اختلاف .