ترك انفاق ( و قرار ندادن اموال در دسترس همگان ) ، اين است كه قوم ممسك از ميان بروند و گروهى ديگر در جاى آنان بنشينند .
24 - ملازمه ميان بىنيازى و سركشى ، و اينكه طاغوت مالى نيز طاغوت است .
25 - نهى از تكبّر و گردنكشى و طغيان ، در بهره بردارى از اموال و ارزاق خدا ، كه بر بندگان خود منّت گذاشته و به ايشان بخشيده است .
26 - اموال ( در صورت كوتاهى كردن در انواع تكليفهاى مالى ) ، سبب بازداشتن انسان مىشود از اداى تكاليف انسانى و دينى و اجتماعى .
27 - مالها وسايلى است براى خالص سازى انسانها و آزمودن آنان .
28 - جهاد با مال به منزلهء جهاد با جان است .
29 - ستايش از جهادكنندگان با مال و جان و فضيلت آنان .
30 - خدا مال را از كسانى مىخرد ( و مىپذيرد ) كه توانايى بخشيدن و انفاق دارند ( هر كس به هر اندازه بتواند انفاق كند - اگر چه اندك - خداوند آن را مىپذيرد و به او پاداش مىدهد ) .
31 - طرد اسراف و نهى شديد و قطعى از آن .
32 - محكوم شمردن زندگيهاى اشرافى و اترافى ( پرريخت و پاش ) .
حديث
1 - النّبيّ « ص » - فيما رواه الإمام جعفر الصّادق « ع » : لم نبعث لجمع المال ، و لكن بعثنا لإنفاقه . « 1 » پيامبر « ص » - به روايت امام جعفر صادق « ع » : ما پيامبران براى
هامش
« 1 » « مشكاة الأنوار » / 183 .