شهر ( و مردمان آن ) روا مىگردد ، آنگاه آنجا را به سختى فرو مىكوبيم ، آگاهى امساك و خسّتى كه صاحبان مال از خود نشان مىدهند ، پيش از آنكه براى ديگران مايهء زيان باشد به خود ايشان زيان مىرساند ، پس هر كس بخل ورزد به زيان خود ورزيده است . و اين يك اقدام انتحارى است كه متكاثران و ثروتمندان بر ضد خود و امنيّت و سلامت خود به آن دست مىيازند . حاكميّت مال و دست به دست گشتن آن ميان شمارى معدود ، به فرو ريختن نظامهاى مالى و سياسى و جايگزين شدن گروهى به جاى گروهى ديگر مىانجامد . از اين رو توانگران خانه هاى خود را به دست خود ويران مىكنند ، پس چگونه ممكن است سلامت و امنيّت آنان تضمين شود ؟
حديث
1 النّبي « ص » : يا ابن مسعود ! لا تركن إلى الدّنيا و لا تطمئنّ إليها ، فستفارقها عن قليل ، فإنّ الله تعالى يقول : * ( « فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ) * . . . ، * ( وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُها هَضِيمٌ ، » ) * . « 1 » پيامبر « ص » : اى ابن مسعود ! به دنيا تكيه مكن و به آن مطمئن مشو ، كه به همين نزديكى از آن جدا خواهى شد . خداى متعال مىفرمايد : * ( « فَأَخْرَجْناهُمْ ) *
هامش
« 1 » « مكارم الاخلاق » / 533 ؛ دو آيهء مباركه ، « سورهء شعرا » ( 26 ) : 57 و 148 .