( 1 ) اموال يك ديگر را - ضمن روابطى كه داريد - به باطل ( راههاى نادرست ) مخوريد ، و به حاكمان رشوه مدهيد ، تا ( بدين وسيله ) مقدارى ديگر از اموال مردم را با اين گناه ( رشوه دادن ) بخوريد ، با اينكه مىدانيد ( كه چه مىكنيد ) ،
حديث
1 الإمام الصّادق « ع » : إنّما وضعت الزّكاة اختبارا للأغنياء ، و معونة للفقراء ؛ و لو أنّ النّاس أدّوا زكات أموالهم ما بقي مسلم فقيرا محتاجا ، و لاستغنى بما فرض الله له . و إنّ النّاس ما افتقروا و لا احتاجوا و لا جاعوا و لا عروا إلَّا بذنوب الأغنياء . . . « 1 » امام صادق « ع » : زكات براى آزمون ثروتمندان و مدد رساندن به زندگى فقيران مقرّر شده است . اگر مردم زكات اموال خود را بدهند ، هيچ مسلمانى فقير و نيازمند نخواهد ماند ، و با مقدارى كه خدا براى واجب كرده است بىنياز خواهد شد . بيقين مردمان ، فقط از گناه توانگران ( و غصب حقوق محرومان بوسيلهء آنان ) است كه فقير و نيازمند و گرسنه و برهنه مىمانند . آگاهى در مقرّرات مالى اسلام دو زكات وجود دارد :
1 - زكات ظاهرى ( رسمى و محدود ) .
2 - زكات باطنى ( غير رسمى و نامحدود ) .
شايد بىنياز شدن فقيران و محرومان ( و بر طرف شدن انواع گوناگون فقر و تنگدستى ) هنگامى حاصل مىشود كه ثروتمندان هر دو
هامش
« 1 » « وسائل » 6 / 4 .