همهء نيازمنديهايم را برآورم ، و در زندگى اين دنيا و در آخرتم با آن به قرب تو برسم ، بىآنكه مرا غرق در نعمت سازى تا به طغيان افتم . . .
7 - ستمكاران
( 1 ) - به خود
قرآن
1 * ( وَدَخَلَ جَنَّتَه وَهُوَ ظالِمٌ لِنَفْسِه ، قالَ : ما أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هذِه أَبَداً ، ) * « 1 » ( آن مرد توانگر ) به باغ خود درآمد - و او در حقّ خود ستم مىكرد - گفت گمان ندارم كه اين باغ هيچ گاه رو به ويرانى نهد ،
( 2 ) - به ديگران
قرآن
1 * ( إِنَّ الله لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَلكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ، ) * « 2 » خداوند به مردمان هيچ ستمى نمىكند ، ليكن مردمان خود به يك ديگر ستم مىكنند ،
هامش
« 1 » « سورهء كهف » ( 18 ) : 35 .
« 2 » « سورهء يونس » ( 10 ) : 44 .