مربوط مىشود ، بر فقيه استنباطكننده معلوم نباشد ، استنباط احكام آنها - خواه اوّلى و خواه ثانوى - براى او ميسّر نخواهد گشت ، و دستش به حكم - اگر چه « حكم ظاهرى » - نخواهد رسيد . و آنچه مسلَّم است اين است كه اسلام حنيف همراه با فطرت بشرى و همعنان با واقعيّت و زندگى ، و مستولى بر اعصار و ازمنه ، رجوع كردن به عالمى را بر مردم واجب كرده است كه از حقايق زمان خود ، با همهء وسعتى كه دارد آگاه باشد - و مسائل و ملاحظات ديگرى نيز او را از حركتهاى آگاهانه و موضعگيريهاى مترقّى باز ندارد ، و با سرمايه داران سازگار نباشد - تا بتواند توده هاى مسلمان را به راه راست ارشاد كند و نجات بخشد .
الحياة ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٣٢٠