سركار جمع مىشود ، و عند الحاجة از خزانه داده به مصرف مىرسد .
و عمده چيزى كه باعث آن است كه سپاه و غيرهم را قدرت آن نيست كه : ظلم به احدى كنند آن است كه : بار عام در سركار حكّام اين فرقه مقرّر است ، يعنى « 1 » كمترين رعيّتى مىتواند كه عريضهء مشتمل بر مطلب خود نوشته به معرفت وكلا به اصحاب عدالت برساند ، و لهذا از انديشهء مبتلا شدن به عدالت خلائق ؛ از ظلم سپاه پيشه و حكّام و سرداران در آرامند .
و در ايران اگرچه پادشاهان « 2 » خود راضى به ظلم و ستم نيستند ، و لكن رسيدن نالهء مظلومان به ايشان در نهايت دشوارى است ، بلكه بهجهت اعاظم ميسّر نيست ، تا به فقرا چه رسد ، اگر « 3 » در دار الايمان ايران نيز مقرّر مىشد كه عرايض مظلومان به حضور مىرسيد ، ظاهر آن است كه بهتر از تمام ممالك طريقهء عدلوداد معمول مىشد ، انشاء اللّه تعالى در خاتمهء كتاب به قواعد و ضوابط چند كه موجب عدل است اشاره خواهد شد ، و در اين وقت مجملى از ساير اوضاع و احوال معيشت و گذران و قواعد و رسومات اين فرقه نگارش مىشود كه مطالعهكنندگان را انتظارى نماند .
فصل 9 : طريقهء معيشت اين فرقه
بدانكه : اين فرقه را عادات و رسومات و قواعد چند است كه در ساير
هامش
( 1 ) يكى : « الف » .
( 2 ) پادشاه : « الف » .
( 3 ) اگرچه : « الف » .