القصّه : از وى دو پسر به وجود آمدند : يكى « سرى چند » نام « 1 » كه بلا ولد فوت شد ، و ديگرى « لكهى چند » كه اولادش تا به حال موجود و به « صاحبزاده پنهم » معروفند ، چون « نانك شاه » مذكور از پسران خود كسى را لايق خلافت نديد اين منصب را به مريدان خود بخشيد .
و مريدان او بر دو فرقهاند : يكى فرقهء فقرا ، و درويشان و در ايشان نيز دو شعبه « 2 » است : يكى « ناگا » و ديگر « كودر پوش » كه موسوم به « خلاصه » اند ، و بسيارى از قوم هنود خصوص كهترى در اين فرقهاند .
و فرقهء ديگر : طايفهء خالصه مشهور به « سكّه » اند ، و در حيات « نانك « 3 » » بهجز آنكه از قوم كهترى و « مردانا « 4 » » كه از رقّاصان و ربابيان و مطربان از قوم مسلمين بود ، شخص ديگر مريد او نگرديد ، دو مريد و خلفاى او به تدريج باعث رونق و رواج مذهب او شدند ، و نانك مذكور حروف و الفاظ چندى را به اسلوب و وضع هندى ايجاد كرده آنها را « گور و مكهى » مىنامند ، و به همان حروف كلمات « نانكيه » و « اوتار « 5 » » او را مىنگارند .
هامش
( 1 ) نامى : « ب » .
( 2 ) فرقه : « ب » .
( 3 ) نانك شاه : « ب » .
( 4 ) مرداتا : « ب » .
( 5 ) اتاد : « ب » .
از عقائد هنود اين است كه : يكى از خدايان در جسم حلول كرده و ظاهر مىشود ، و آن « اتار » است و در سنسكريت هندوها قايل به ده « اوتار » اند كه اسامى آنها به ترتيب ذيل مىباشد . -