و تصرّف حاصل كنند ، و شخص مسمى به پادشاه را در قبضهء « 1 » تصرف خود « 2 » درآوردند « 3 » ، به آن حيله به اطراف و اكناف به خوبى تمام عمل كرده باشند .
و در ايّام مرحوم آصف الدوله خواهش كردند كه وكيلى از ايشان به خدمت « شاه عالم » پادشاه باشد و « پهلير صاحب » را به اسم نيابت آصف الدوله به آنجا فرستادند ، مرحمت و غفرآن مآب « شجاع غضنفر » و « هژبر دلاور » ذو الفقار الدوله ، نوّاب ميرزا نجف خان بهادر صفوى - سابق الذكر - مانع شد ، و لكن به جهت حفظ مراتب آصف الدوله چنين گفت كه : من نايب وزيرم و نمىخواهم كه شما در اين شهر باشيد ، پس ناچار معاودت كرده ، اين معنى را موقوف بر وقت گذاشتند ، و در اين قت كه ملك ايشان متّصل به آن مملكت شد - و نوّاب كه حريف ايشان بود نيز از ميان رفت و ميدان خالى شد - باز آرزوى آن معنى مذكور را نمودند .
منازعهء هلكر و سيندهيا « 4 »
در اين اوان فيما بين دولت « رام سيندهيا » « 5 » و « جسونت راى » و « هلكر » « 6 » در عزل و نصب پيشوا منازعه اتفاق افتاد ، پس دولت رام ، مملكت خود را - كه عبارت از شاه جهانآباد ، و اكبرآباد ، و « عليگره »
هامش
( 1 ) قبضه : در « ب ، ج » نيامده است .
( 2 ) خود : در « د » نيامده است .
( 3 ) درآورده : « الف ، ب ، ج » .
( 4 ) عنوان : در « ب » نيامده است .
( 5 )« Ram Sindhia ».
( 6 )« Hoolkar ».