مجملا : آنچه در خانهء سلاطين عظام به عزّت و ندرت وجود داشت در سركار او به وفور و در نهايت ابتذال بود ، سالى « 1 » دو كرور روپيه فقط اخراجات خاص وى بود ، سواى اخراجات عسكر و امور رياست ، و از اطراف عالم تا چين و كشمير و فرنگ و ايران هركس از اشياء نفيسه چيزى كه داشت به خدمتش مىبرد ، و به سركار او به اعلا القيم مىفروخت ، و در فنون سپاهگرى ، و آداب رزم از تفنگ اندازى ، و چورنگ ، و شمشير آزمائى و تيراندازى بىنظير بوده است ، و لكن چون از جرأت چندان بهره نداشت فوائد آنها به ظهور نمىرسيد .
سجع مهر كلان آصف الدّوله
و سجع مهر كلان وى اين بود « وزير الممالك ، مدار المهام ، حمدة الملك ، اعتماد الدولة ، آصف جاه ، برهان الملك ، ابو المنصور خان صفدر جنگ ، شجاع الدوله ، آصف الدوله ، آصف جاه ، يحيى خان بهادر ، هژبر جنگ ، يار وفادار ، رستم هند ، فدوى شاه عالم ، پادشاه غازى » ! و سجع مهر دستى سبق ذكر شد .
مجملى از وقايع ايّام حكومت آصف الدوله
القصه : چنان كه سبق ذكر يافت از نظم و نسق حكومت مطلقا خبرى نداشت ، و لهذا امور مملكت هميشه در اختيار نائبان بوده است ، و در به دو امر
هامش
( 1 ) در تمام نسخهها « سال » آمده است ، براى منظم شدن سياق جمله « سالى » ضبط كرديم .