و آداب فروگذاشت نفرمود .
عروسى ميرزا حيدر و همشيرهء او « 1 »
و خلف آن جناب منحصر است در عاليشأن معلّى مكان سلالة الاطياب ، و زبدة الانجاب فرزند مقامى دلير الدّوله ، دلاور الملك ميرزا محمّد على خان بهادر فيروز جنگ - دام عزه - مشهور به ميرزا حيدر و همشيرهء مكرّمهء معظّمهء او در ماه ربيع الثانى از سنهء مذكوره كه سنهء يكهزار و دوصد و بيست و دو ( 1222 ) هجرى است با عاليشأن « 2 » معلّى مكان ميرزا شاه مير خان ؛ خلف ارجمند عمّ نامدار والاتبارش ميرزا نصير خان منسوب شد ، و ميرزا حيدر در آن وقت هفده سال عمر داشت ، و در ماه جمادى الاولى از سنهء مذكوره همشيرهء مكرّمهء ميرزا شاه مير خان را به نكاح خود درآورد ، و من و عاليجناب فضايل مآب ، جناب مخدومى ميرزا محمّد حسين شهرستانى - كه ذكر ايشان مكرر گذشت - صيغهء نكاح را به صداق و « 3 » مهر سنّت نبويّه جارى كرديم .
و بعضى از جهلاء آن بلده كه صفت علم را به خود بسته درعين حماقت و جهالت و ضلالت منبر و محراب حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را غصب كرده به امامت جمعه مشغول بود ، چون از صله و انعام نكاح خوانى محروم شد - و با آنكه ديد كه ما نيز از اين ممرّ منتفع نشديم و صله را چون نقص خود مىدانستيم قبول ننموديم - كمر عداوت ما را بر ميان بربست ، و مكر و حيله
هامش
( 1 ) عنوان : در « ب ، ج » نيامده است .
( 2 ) همشيرهء معظمهء او با عاليشأن : در تمام نسخ آمده است ، به جهت زياد بودن حذف شد .
( 3 ) و : در « د » نيامده است .