[ اسد الدّوله رستم الملك ]
و از آن جمله بود : زبدهء دودمان و نقاوهء خاندان ، فخر الاماثل و الاقران ، حاوى فضايل صورى و معنوى ، نوّاب مستطاب اسد الدوله ، رستم الملك ميرزا محمّد تقى خان بهادر ، فيل جنگ - دام اشفاقه - خلف ارشد ارجمند مرحمت و غفران پناه ميرزا محمّد امين خان ، خلف مرحوم مغفور ميرزا يوسف سابق الذكر ، وى اميرى است به غايت دلير و شجاع ، و صاحب همّت و شوكت ، و فروتن و خجسته مقال و رحمپرور ، شعر فارسى و هندى را در نهايت سلامت و خوبى مىفرمايد ، و در فهم آن نيز سليقهء بسيار رسائى دارد .
مسموع شد كه : در شكارگاه در هنگامى كه در ركاب نوّاب غفران مآب وزير الملك « 1 » آصف الدوله بهادر - طاب ثراه - حاضر بود ، از اتّفاقات فيل مست جنگلى با فيل وى مقابله كرده آن جناب را از فيل به زير مىاندازد و مدّت دو سه ساعت را « 2 » با وى به جدال و منازعه مشغول مىشود ، و چند دفعه قريب بوده است كه وى را هلاك كند كه شمشير بر خرطوم و پيشانى وى مىزند و او را ضعيف و بىطاقت مىكند ، به حدّى كه فيل فرار مىنمايد ، پس نوّاب غفران مآب چون آن زور بازو و مردانگى را از وى مشاهده نمود ، به خطابات مذكوره به اضافهء فيل جنگى سرافرازش فرمود ، خطاب اصل دارى كه در اين كشور ديديم همين بود ، با اين فقير نهايت دوستى و اتّحاد و مودّت و و داد داشت ، و از به دو ورود تا اوان خروج دقيقه [ اى ] را از حفظ مراتب
هامش
( 1 ) الممالك : « الف ، ب ، ج » .
( 2 ) را : در « د » نيامده است .