بعد از چندى بابر پادشاه فوت شد و سلطنت به همايون پادشاه رسيد ، و دولت سلطان محمّد نيز سپرى گرديد ، شير شاه چون ميدان را خالى ديد خروج نمود ، و صوبهء بهار و بنگاله را به تصرّف خود آورد ، همايون شاه جمعى را به دفع آن معيّن نمود .
شير شاه به شبيخون ، جمعيت ايشان را متفرّق و منهزم ساخت ، پس پادشاه خود به مدافعهء آن متوجّه شد ، و در نواحى بنگاله تلاقى فئتين و جنگ سلطانى روى داد ، شكست بر فوج شاهى رسيد ، هزيمت نمود ، و شير شاه از تعاقب مىرفت و جنگهاى عظيم رويداد مىشد ، و در هر دفعه شكست بر شاه مىرسيد ، تا آنكه وى را از مملكت اخراج نمود و خود بر تخت سلطنت متمكن گرديد ، و در آن مدّت كه شير شاه سلطنت نموده است از وى آثار خير بسيار پديد آمده است .
وضع سرا و بهياره
از آن جمله است : وضع سراهاى بسيار كه به جهت مسافرين در شوارع و طرق ساخته بوده است ، و در آن خدم و حشم به قدر احتياج مقرّر بودهاند ، كه هرگاه مسافرى وارد مىشده است تمام امورات ضروريه او را از اكل و شرب و عليق دواب از سركاران « 1 » پادشاه مىدادهاند .
و در اين اوقات آن وضع باقى است و مردم خدمه در سراها هستند ، و لكن طعام و شراب موقوف است ، چون مسافر مىرسد ايشان آب و هيمه
هامش
( 1 ) سركار آن : « الف » .