تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآت الاحوال ، جهان نما ، سفرنامه ( فارسى ) — صفحة 420

مساهمون:

ص٤٢٠
در آنجا توقف كردم ، و بيگم موصوفه نيز هرچند از خاندان نجابت و اصالت نيست ، كه جعفر على خان او را نگاه داشته بوده است ، و لكن فيّاض متعال در اواخر عمر ابواب خير را به روى او گشوده ، به جود و سخا و تقوا از مردان « 1 » آن خاندان به درجات عاليه بهتر شده بود ، به خواندن قرآن شريف و گرفتن صوم سه ماه مشهور و انواع طاعات و عبادات شوق بسيار داشت ، و ذوى الحاجات و مستحقّين را به قدر مقدور محروم نمىكرد ، و هر عزيزى كه از سمت عتبات عاليات به آن بلده مىآمد ، منشى خود را به پرسش احوال او فرستاده ، روزى « 2 » دو وقت از سركار خود طعام از براى او مىفرستاد و در هنگام رخصت به هرقدر كه ميسّر وى ، و قسمت او بود با او سلوك مىكرد ، و به شنيدن سرود و ديدن انواع لهو و لعب ميلى نداشت و حق آن است كه به سبب وجود او آن بلده فى الجمله رونقى داشت . اميد كه حق تعالى وى را از شرّ اثر مجالست مردمان خبيث محافظت كند كه صحبت بد را نهايت مؤثّر مىبينم ، خاصّه در اين ملك كه آب و هوا « 3 » نيز مقتضى آن است .

منّى بيگم

و زوجهء ديگر جعفر على خان « منّى بيگم » است ، مشدّده - و يا ليتها
هامش
( 1 ) مردمان : « د » . ( 2 ) روز : « الف ، ب ، ج » . ( 3 ) هواى : « د » .